(Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu) xabar berdiki,) Bir kishi Rasululloh ﷺning eshigidagi bir teshikdan (ichkariga) moʻraladi; Rasululloh ﷺning (qoʻllarida) boshlarini qashiydigan midro (taroq yoki temir igna) bor edi. Rasululloh ﷺ uni koʻrganlarida: «Agar men sening (shu yerda) meni poylab turishingni (aniq) bilsam edi, mana shu (asbob) bilan koʻzlaringga sanchgan boʻlardim», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Izn (soʻrash) faqat koʻz (nigoh) sababli (oʻgʻrincha qaramaslik uchun) joriy qilingan», dedilar.(Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу) хабар бердики,) Бир киши Расулуллоҳ ﷺнинг эшигидаги бир тешикдан (ичкарига) мўралади; Расулуллоҳ ﷺнинг (қўлларида) бошларини қашийдиган мидро (тароқ ёки темир игна) бор эди. Расулуллоҳ ﷺ уни кўрганларида: «Агар мен сенинг (шу ерда) мени пойлаб туришингни (аниқ) билсам эди, мана шу (асбоб) билан кўзларингга санчган бўлардим», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Изн (сўраш) фақат кўз (нигоҳ) сабабли (ўғринча қарамаслик учун) жорий қилинган», дедилар.