(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi:) Bir kishi Paygʻambar ﷺning hujralaridagi bir teshikdan moʻraladi, Paygʻambar ﷺning (qoʻllarida) esa boshlarini qashlayotgan midro (taroqsimon asbob) bor edi. (U zot:) «Agar sening (moʻralab) qarayotganingni bilganimda, uni (midroni) koʻzingga sanchgan boʻlardim. (Uyga kirishda) izn (soʻrash) faqat koʻz (bilan avratga nazar tushishidan saqlanish) uchun joriy qilingan» dedilar.(Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Бир киши Пайғамбар ﷺнинг ҳужраларидаги бир тешикдан мўралади, Пайғамбар ﷺнинг (қўлларида) эса бошларини қашлаётган мидро (тароқсимон асбоб) бор эди. (У зот:) «Агар сенинг (мўралаб) қараётганингни билганимда, уни (мидрони) кўзингга санчган бўлардим. (Уйга киришда) изн (сўраш) фақат кўз (билан авратга назар тушишидан сақланиш) учун жорий қилинган» дедилар.