(Abdulloh ibn Mugʻ affal (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, u bir kishini xazf (tosh otish) qilayotganini koʻ rib, unga: «Xazf qilma; chunki Rasululloh ﷺ xazfdan qaytargan edilar — yoki xazfni yoqtirmas edilar — va: ‹U bilan na ov ovlanadi, na dushman yaralanadi; lekin u tishni sindiradi va koʻ zni chiqaradi (oʻ yadi)› dedilar» dedi. Soʻng u (kishi)ni — bundan keyin (yana) xazf qilayotganini — koʻ rdi va unga: «Men senga Rasululloh ﷺdan — u zot xazfdan qaytarganlarini (yoki xazfni yoqtirmaganlarini) — soʻzlab beraman, sen esa (yana) xazf qilyapsanmi! Men sen bilan mana bunday-mana bunday (uzoq vaqt) gaplashmayman» dedi.(Абдуллоҳ ибн Муғ аффал (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, у бир кишини хазф (тош отиш) қилаётганини кў риб, унга: «Хазф қилма; чунки Расулуллоҳ ﷺ хазфдан қайтарган эдилар — ёки хазфни ёқтирмас эдилар — ва: ‹У билан на ов овланади, на душман яраланади; лекин у тишни синдиради ва кў зни чиқаради (ў яди)› дедилар» деди. Сўнг у (киши)ни — бундан кейин (яна) хазф қилаётганини — кў рди ва унга: «Мен сенга Расулуллоҳ ﷺдан — у зот хазфдан қайтарганларини (ёки хазфни ёқтирмаганларини) — сўзлаб бераман, сен эса (яна) хазф қиляпсанми! Мен сен билан мана бундай-мана бундай (узоқ вақт) гаплашмайман» деди.