أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنِي أَزْهَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَرَازِيُّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّهُ رَفَعَ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنَ الْكَلاَعِيِّينَ أَنَّ حَاكَةً سَرَقُوا مَتَاعًا فَحَبَسَهُمْ أَيَّامًا ثُمَّ خَلَّى سَبِيلَهُمْ فَأَتَوْهُ فَقَالُوا خَلَّيْتَ سَبِيلَ هَؤُلاَءِ بِلاَ امْتِحَانٍ وَلاَ ضَرْبٍ . فَقَالَ النُّعْمَانُ مَا شِئْتُمْ إِنْ شِئْتُمْ أَضْرِبْهُمْ فَإِنْ أَخْرَجَ اللَّهُ مَتَاعَكُمْ فَذَاكَ وَإِلاَّ أَخَذْتُ مِنْ ظُهُورِكُمْ مِثْلَهُ . قَالُوا هَذَا حُكْمُكَ . قَالَ هَذَا حُكْمُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Kaloʻiy qabilasidan bir necha kishi unga kelib, baʼzi kishilar mol oʻgʻirlaganidan shikoyat qildilar. U ularni bir necha kun ushlab turdi, soʻng qoʻyib yubordi. Haligilar kelib: «Ularni imtihonsiz va urmasdan qoʻyib yubordingmi?» dedilar. Nuʼmon: «Nima istaysiz? Xohlasangiz, ularni uraman. Agar Alloh molingizni chiqarsa, mana shu boʻldi. Aks holda ularning oʻrniga sizning yelkalaringizdan xuddi shuncha olaman», dedi. Ular: «Bu sening hukmingmi?» dedilar. U: «Bu Alloh azza va jalla va Uning Rasuli ﷺning hukmidir», dedi.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Калўий қабиласидан бир неча киши унга келиб, баъзи кишилар мол ўғирлаганидан шикоят қилдилар. У уларни бир неча кун ушлаб турди, сўнг қўйиб юборди. Ҳалигилар келиб: «Уларни имтиҳонсиз ва урмасдан қўйиб юбордингми?» дедилар. Нуъмон: «Нима истайсиз? Хоҳласангиз, уларни ураман. Агар Аллоҳ молингизни чиқарса, мана шу бўлди. Акс ҳолда уларнинг ўрнига сизнинг елкаларингиздан худди шунча оламан», деди. Улар: «Бу сенинг ҳукмингми?» дедилар. У: «Бу Аллоҳ азза ва жалла ва Унинг Расули ﷺнинг ҳукмидир», деди.