أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ اللَّيْثِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ كَانَ لَهُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حَدْرَدٍ الأَسْلَمِيِّ - يَعْنِي دَيْنًا - فَلَقِيَهُ فَلَزِمَهُ فَتَكَلَّمَا حَتَّى ارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ فَمَرَّ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا كَعْبُ " . فَأَشَارَ بِيَدِهِ كَأَنَّهُ يَقُولُ النِّصْفَ فَأَخَذَ نِصْفًا مِمَّا عَلَيْهِ وَتَرَكَ نِصْفًا .
Kaʼb ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, uning Abdulloh ibn Abu Hadrad al-Aslamiyning zimmasida qarzi bor edi. U uni uchratib qoldi va (qarzni talab qilib) undan qolmadi. Ular gaplashdilar, hatto ovozlari koʻtarilib ketdi. Rasululloh ﷺ ularning yonidan oʻtib qolib: «Ey Kaʼb!» dedilar va goʻyo yarmini (kech) deganday qoʻllari bilan ishora qildilar. Shunda Kaʼb zimmasidagining yarmini oldi va yarmini kechdi.Каъб ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, унинг Абдуллоҳ ибн Абу Ҳадрад ал-Асламийнинг зиммасида қарзи бор эди. У уни учратиб қолди ва (қарзни талаб қилиб) ундан қолмади. Улар гаплашдилар, ҳатто овозлари кўтарилиб кетди. Расулуллоҳ ﷺ уларнинг ёнидан ўтиб қолиб: «Эй Каъб!» дедилар ва гўё ярмини (кеч) дегандай қўллари билан ишора қилдилар. Шунда Каъб зиммасидагининг ярмини олди ва ярмини кечди.