أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَوْفٍ، قَالَ حَدَّثَنِي حَمْزَةُ أَبُو عُمَرَ الْعَائِذِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ، عَنْ وَائِلٍ، قَالَ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ جَاءَ بِالْقَاتِلِ يَقُودُهُ وَلِيُّ الْمَقْتُولِ فِي نِسْعَةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِوَلِيِّ الْمَقْتُولِ " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَأْخُذُ الدِّيَةَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَقْتُلُهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " اذْهَبْ بِهِ " . فَلَمَّا ذَهَبَ فَوَلَّى مِنْ عِنْدِهِ دَعَاهُ فَقَالَ " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ قَالَ " فَتَأْخُذُ الدِّيَةَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَقْتُلُهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " اذْهَبْ بِهِ " . فَلَمَّا ذَهَبَ فَوَلَّى مِنْ عِنْدِهِ دَعَاهُ فَقَالَ " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَأْخُذُ الدِّيَةَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَقْتُلُهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " اذْهَبْ بِهِ " . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " أَمَا إِنَّكَ إِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ يَبُوءُ بِإِثْمِهِ وَإِثْمِ صَاحِبِكَ " . فَعَفَا عَنْهُ وَتَرَكَهُ فَأَنَا رَأَيْتُهُ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu) aytadi: Men Rasululloh ﷺning huzurlarida hozir edim, oʻldirilganning valiysi qotilni arqonga bogʻlab yetaklab kelganida. Rasululloh ﷺ oʻldirilganning valiysiga: «Afv qilasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Diyat (xun) olasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Uni oʻldirasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Uni olib ket», dedilar. U ketib, u zotning oldilaridan yuz oʻgirganda, u zot uni chaqirib: «Afv qilasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Diyat olasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Uni oʻldirasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Uni olib ket», dedilar. U yana ketib, yuz oʻgirganda, u zot uni chaqirib: «Afv qilasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Diyat olasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Uni oʻldirasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Uni olib ket», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar sen uni afv qilsang, u oʻzining gunohini ham, sening sohibingning (oʻldirilganning) gunohini ham koʻtaradi», dedilar. Shunda u uni afv qilib, qoʻyib yubordi. Men uni arqonini sudragan holda koʻrdim.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида ҳозир эдим, ўлдирилганнинг валийси қотилни арқонга боғлаб етаклаб келганида. Расулуллоҳ ﷺ ўлдирилганнинг валийсига: «Афв қиласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Дият (хун) оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Уни ўлдирасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Уни олиб кет», дедилар. У кетиб, у зотнинг олдиларидан юз ўгирганда, у зот уни чақириб: «Афв қиласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Дият оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Уни ўлдирасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Уни олиб кет», дедилар. У яна кетиб, юз ўгирганда, у зот уни чақириб: «Афв қиласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Дият оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Уни ўлдирасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Уни олиб кет», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Агар сен уни афв қилсанг, у ўзининг гуноҳини ҳам, сенинг соҳибингнинг (ўлдирилганнинг) гуноҳини ҳам кўтаради», дедилар. Шунда у уни афв қилиб, қўйиб юборди. Мен уни арқонини судраган ҳолда кўрдим.