أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ أَوْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي بِلاَلُ بْنُ يَحْيَى، أَنَّ شُتَيْرَ بْنَ شَكَلٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ، شَكَلِ بْنِ حُمَيْدٍ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ عَلِّمْنِي تَعَوُّذًا أَتَعَوَّذُ بِهِ فَأَخَذَ بِيَدِي ثُمَّ قَالَ " قُلْ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ سَمْعِي وَشَرِّ بَصَرِي وَشَرِّ لِسَانِي وَشَرِّ قَلْبِي وَشَرِّ مَنِيِّي " . قَالَ حَتَّى حَفِظْتُهَا قَالَ سَعْدٌ وَالْمَنِيُّ مَاؤُهُ . خَالَفَهُ وَكِيعٌ فِي لَفْظِهِ .
Shakal ibn Humayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ huzurlariga keldim va: «Ey Allohning Nabiysi, menga bir panoh soʻrash (duosi)ni oʻrgating, uni oʻqib panoh soʻrayin», dedim. Shunda u zot qoʻlimdan ushladilar-da, keyin: «Ayt: Allohim, quloqim yomonligidan, koʻzim yomonligidan, tilim yomonligidan, qalbim yomonligidan va maniyim yomonligidan Senga panoh keltiraman», dedilar. U: «Toki uni yodlab oldim», dedi. Saʼd: «Maniy — uning suvidir», dedi.Шакал ибн Ҳумайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳузурларига келдим ва: «Эй Аллоҳнинг Набийси, менга бир паноҳ сўраш (дуоси)ни ўргатинг, уни ўқиб паноҳ сўрайин», дедим. Шунда у зот қўлимдан ушладилар-да, кейин: «Айт: Аллоҳим, қулоқим ёмонлигидан, кўзим ёмонлигидан, тилим ёмонлигидан, қалбим ёмонлигидан ва манийим ёмонлигидан Сенга паноҳ келтираман», дедилар. У: «Токи уни ёдлаб олдим», деди. Саъд: «Маний — унинг сувидир», деди.