أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ بْنُ وَكِيعِ بْنِ الْجَرَّاحِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ بِلاَلِ بْنِ يَحْيَى، عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلِ بْنِ حُمَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَنْتَفِعُ بِهِ . قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ عَافِنِي مِنْ شَرِّ سَمْعِي وَبَصَرِي وَلِسَانِي وَقَلْبِي وَمِنْ شَرِّ مَنِيِّي " . يَعْنِي ذَكَرَهُ .
Shakal ibn Humayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, menga oʻzim foydalanadigan bir duo oʻrgating», dedim. U zot ﷺ: «Ayt: ‹Allohumma ofiniy min sharri samʼiy va basariy va lisoniy va qalbiy va min sharri maniyyiy› (Ey Alloh, meni qulogʻimning, koʻzimning, tilimning, qalbimning yomonligidan va aʼzoyi taunosilim yomonligidan asra)», dedilar.Шакал ибн Ҳумайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга ўзим фойдаланадиган бир дуо ўргатинг», дедим. У зот ﷺ: «Айт: ‹Аллоҳумма офиний мин шарри самъий ва басарий ва лисоний ва қалбий ва мин шарри маниййий› (Эй Аллоҳ, мени қулоғимнинг, кўзимнинг, тилимнинг, қалбимнинг ёмонлигидан ва аъзойи тауносилим ёмонлигидан асра)», дедилар.