أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى ابْنِ عُمَرَ فَقَالَ إِنَّ أَهْلَنَا يَنْبِذُونَ لَنَا شَرَابًا عَشِيًّا فَإِذَا أَصْبَحْنَا شَرِبْنَا . قَالَ أَنْهَاكَ عَنِ الْمُسْكِرِ قَلِيلِهِ وَكَثِيرِهِ وَأُشْهِدُ اللَّهَ عَلَيْكَ أَنْهَاكَ عَنِ الْمُسْكِرِ قَلِيلِهِ وَكَثِيرِهِ وَأُشْهِدُ اللَّهَ عَلَيْكَ إِنَّ أَهْلَ خَيْبَرَ يَنْتَبِذُونَ شَرَابًا مِنْ كَذَا وَكَذَا وَيُسَمُّونَهُ كَذَا وَكَذَا وَهِيَ الْخَمْرُ وَإِنَّ أَهْلَ فَدَكٍ يَنْتَبِذُونَ شَرَابًا مِنْ كَذَا وَكَذَا يُسَمُّونَهُ كَذَا وَكَذَا وَهِيَ الْخَمْرُ حَتَّى عَدَّ أَشْرِبَةً أَرْبَعَةً أَحَدُهَا الْعَسَلُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Ibn Umarning oldiga kelib: «Ahli oilamiz biz uchun kechqurun ichimlik ivitib qoʻyishadi, tong otganda esa uni ichamiz», dedi. U: «Men seni mast qiluvchi narsaning ozidan ham, koʻpidan ham qaytaraman va bu haqda senga qarshi Allohni guvoh qilaman. Xaybar ahli falon-falon narsadan ichimlik ivitib, uni falon-falon deb atashardi, lekin u xamr edi. Fadak ahli ham falon-falon narsadan ichimlik ivitib, uni falon-falon deb atashardi, lekin u xamr edi», dedi. Shu tariqa u toʻrtta ichimlikni sanadi, ulardan biri asal edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши Ибн Умарнинг олдига келиб: «Аҳли оиламиз биз учун кечқурун ичимлик ивитиб қўйишади, тонг отганда эса уни ичамиз», деди. У: «Мен сени маст қилувчи нарсанинг озидан ҳам, кўпидан ҳам қайтараман ва бу ҳақда сенга қарши Аллоҳни гувоҳ қиламан. Хайбар аҳли фалон-фалон нарсадан ичимлик ивитиб, уни фалон-фалон деб аташарди, лекин у хамр эди. Фадак аҳли ҳам фалон-фалон нарсадан ичимлик ивитиб, уни фалон-фалон деб аташарди, лекин у хамр эди», деди. Шу тариқа у тўртта ичимликни санади, улардан бири асал эди.