أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُطِيعٌ، عَنْ أَبِي عُمَرَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ يُنْبَذُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَشْرَبُهُ مِنَ الْغَدِ وَمِنْ بَعْدِ الْغَدِ فَإِذَا كَانَ مَسَاءُ الثَّالِثَةِ فَإِنْ بَقِيَ فِي الإِنَاءِ شَىْءٌ لَمْ يَشْرَبُوهُ أُهْرِيقَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uchun nabiz tayyorlanardi va u zot uni ertasi kuni hamda undan keyingi kuni ichardilar. Uchinchi kunning kechasi kelganda, agar idishda biror narsa qolgan boʻlsa, uni ichmasdilar, u toʻkib tashlanardi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ учун набиз тайёрланарди ва у зот уни эртаси куни ҳамда ундан кейинги куни ичардилар. Учинчи куннинг кечаси келганда, агар идишда бирор нарса қолган бўлса, уни ичмасдилар, у тўкиб ташланарди.