أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ إِنَّمَا سُمِّيَتِ الْخَمْرُ لأَنَّهَا تُرِكَتْ حَتَّى مَضَى صَفْوُهَا وَبَقِيَ كَدَرُهَا . وَكَانَ يَكْرَهُ كُلَّ شَىْءٍ يُنْبَذُ عَلَى عَكَرٍ .
Saʼid ibn al-Musayyab (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u kishi: «Xamr shu nom bilan atalgan, chunki u tiniq qismi ketib, loyqasi qolguncha tashlab qoʻyilgandir», dedilar. Va u kishi quyqa ustiga tayyorlanadigan har qanday narsani yomon koʻrardilar.Саъид ибн ал-Мусайяб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у киши: «Хамр шу ном билан аталган, чунки у тиниқ қисми кетиб, лойқаси қолгунча ташлаб қўйилгандир», дедилар. Ва у киши қуйқа устига тайёрланадиган ҳар қандай нарсани ёмон кўрардилар.