أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ، أَرْسَلَهُ إِلَى أَبِي جُهَيْمٍ يَسْأَلُهُ مَاذَا سَمِعَ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي الْمَارِّ بَيْنَ يَدَىِ الْمُصَلِّي فَقَالَ أَبُو جُهَيْمٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ يَعْلَمُ الْمَارُّ بَيْنَ يَدَىِ الْمُصَلِّي مَاذَا عَلَيْهِ لَكَانَ أَنْ يَقِفَ أَرْبَعِينَ خَيْرًا لَهُ مِنْ أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ " .
Abu Juhaym (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar namoz oʻqiyotgan kishining oldidan oʻtuvchi oʻzining zimmasiga qanchalik gunoh yuklanishini bilganida, uning oldidan oʻtgandan koʻra qirq (kun, oy yoki yil) turib qolishni afzal bilardi», dedilar.Абу Жуҳайм (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар намоз ўқиётган кишининг олдидан ўтувчи ўзининг зиммасига қанчалик гуноҳ юкланишини билганида, унинг олдидан ўтгандан кўра қирқ (кун, ой ёки йил) туриб қолишни афзал биларди», дедилар.