عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صلى الله عليه و سلم قَالَ: "مَنْ نَفَّسَ عَنْ مُؤْمِنٍ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيَا نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَمَنْ يَسَّرَ عَلَى مُعْسِرٍ، يَسَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ، وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِما سَتَرَهُ اللهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ، وَاَللَّهُ فِي عَوْنِ الْعَبْدِ مَا كَانَ الْعَبْدُ فِي عَوْنِ أَخِيهِ، وَمَنْ سَلَكَ طَرِيقًا يَلْتَمِسُ فِيهِ عِلْمًا سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ بِهِ طَرِيقًا إلَى الْجَنَّةِ، وَمَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ فِي بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِ اللَّهِ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ، وَيَتَدَارَسُونَهُ فِيمَا بَيْنَهُمْ؛ إلَّا نَزَلَتْ عَلَيْهِمْ السَّكِينَةُ، وَغَشِيَتْهُمْ الرَّحْمَةُ، وَ حَفَّتهُمُ المَلاَئِكَة، وَذَكَرَهُمْ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ، وَمَنْ أَبَطْأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ". [رَوَاهُ مُسْلِمٌ] بهذا اللفظ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ: «Kim bir moʻʼmindan dunyo gʻamlaridan bir gʻamni aritsa, Alloh undan Qiyomat kuni gʻamlaridan bir gʻamni aritadi. Kim (qarzdor) qiynalgan kishiga yengillik qilsa, Alloh unga dunyo va oxiratda yengillik qiladi. Kim bir musulmonning (aybini) yashirsa, Alloh uni dunyo va oxiratda (aybini) yashiradi. Banda oʻz birodariga yordam berib turar ekan, Alloh (ham) bandaga yordam berib turadi. Kim ilm izlab bir yoʻlga kirsa, Alloh unga shu (yoʻl) bilan jannatga (eltuvchi) yoʻlni osonlashtiradi. Qaysi bir qavm Allohning uylaridan bir uyda jamlanib, Allohning Kitobini tilovat qilsalar va uni oʻzaro oʻrgansalar, albatta, ularga sakina (osoyishtalik) nozil boʻladi, ularni rahmat qoplaydi, farishtalar ularni oʻrab oladi va Alloh ularni Oʻz huzuridagilar (farishtalar) orasida tilga oladi. Kimni ameli (ortda qoldirib) sekinlatsa, uni nasab-nasli tezlashtira olmaydi», dedilar. Buni Muslim aynan shu lafz bilan rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ: «Ким бир мўъминдан дунё ғамларидан бир ғамни аритса, Аллоҳ ундан Қиёмат куни ғамларидан бир ғамни аритади. Ким (қарздор) қийналган кишига енгиллик қилса, Аллоҳ унга дунё ва охиратда енгиллик қилади. Ким бир мусулмоннинг (айбини) яширса, Аллоҳ уни дунё ва охиратда (айбини) яширади. Банда ўз биродарига ёрдам бериб турар экан, Аллоҳ (ҳам) бандага ёрдам бериб туради. Ким илм излаб бир йўлга кирса, Аллоҳ унга шу (йўл) билан жаннатга (элтувчи) йўлни осонлаштиради. Қайси бир қавм Аллоҳнинг уйларидан бир уйда жамланиб, Аллоҳнинг Китобини тиловат қилсалар ва уни ўзаро ўргансалар, албатта, уларга сакина (осойишталик) нозил бўлади, уларни раҳмат қоплайди, фаришталар уларни ўраб олади ва Аллоҳ уларни Ўз ҳузуридагилар (фаришталар) орасида тилга олади. Кимни амели (ортда қолдириб) секинлатса, уни насаб-насли тезлаштира олмайди», дедилар. Буни Муслим айнан шу лафз билан ривоят қилган.