- وعن ابن مسعود رضي الله عنه قال : لما كان يوم حنين آثر رسول الله صلى الله عليه وسلم ناساً في القسمة، فأعطى الأقرع بن حابس مائة من الإبل، وأعطى عيينة بن حصن مثل ذلك، وأعطى ناساً من أشراف العرب وآثرهم يومئذ في القسمة. فقال رجل: والله إن هذه قسمة ما عدل فيها، وما أريد فيها وجه الله، فقلت : والله لأخبرن رسول الله صلى الله عليه وسلم ، فأتيته فأخبرته بما قال: فتغير وجههه حتى كان كالصرف . ثم قال " فمن يعدل إذا لم يعدل الله ورسوله؟ ثم قال: يرحم الله موسى قد أوذي بأكثر من هذا فصبر". فقلت: لا جرم لا أرفع إليه بعدها حديثاً. ((متفق عليه)) .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Hunayn kuni boʻlganda Rasululloh ﷺ taqsimotda baʼzi odamlarni afzal koʻrdilar: Aqraʼ ibn Hobisga yuzta tuya berdilar, Uyaynaga ham shuncha berdilar va arab ashrofidan baʼzi kishilarga berib, oʻsha kuni taqsimotda ularni afzal koʻrdilar. Shunda bir kishi: «Allohga qasamki, bu shunday taqsimotki, unda adolat qilinmadi va unda Allohning yuzi (roziligi) koʻzlanmadi», dedi. (Abdulloh) dedi: Men: «Allohga qasamki, albatta Rasululloh ﷺ ga xabar beraman», dedim. Soʻng u zotning oldilariga kelib, u (kishi) aytgan narsani xabar qildim. Shunda u zotning yuzlari rangi shildiradek (qip-qizil) boʻlgunicha oʻzgardi, soʻng: «Agar Alloh va Uning Rasuli adolat qilmasa, kim adolat qiladi?» — dedilar. Soʻng: «Alloh Musoga rahm qilsin, unga bundan ham koʻproq aziyat berilgan edi, lekin u sabr qildi», — dedilar. (Abdulloh) dedi: Men: «Endi shubhasiz, bundan keyin u zotga hech qachon hech qanday gapni yetkazmayman», dedim.