- وعن أبي بشر قبيصة بن المخارق رضي الله عنه قال: تحملت حمالة رسول الله صلى الله عليه وسلم أسأله فيها، فقال: "أقم حتى تأتينا الصدقة فنأمر لك بها" ثم قال: "يا قبيصة إن المسألة لا تحل إلا لأحد ثلاثة: رجل تحمل حمالة، فحلت له المسألة حتى يصيبها، ثم يمسك. ورجل أصابته جائحة اجتاحت ماله، فحلت له المسألة حتى يصيب قوماً من عيش، أو قال: سداداً من عيش، ورجل أصابته فاقة، حتى يقول ثلاثة من ذوى الحجى من قومه: لقد أصابت فلاناً فاقة، فحملت له المسألة حتى يصيب قواما من عيش، أو قال: سداداً من عيش. فما سواهن من المسألة يا قبيصة سحت، يأكلها صاحبها سحتاً" ((رواه مسلم)).
"الحمالة" بفتح الحاء: أن يقع قتال ونحوه بين فريقين، فيصلح إنسان بينهم على مال يتحمله ويلتزمه على نفسه. و"الجائحة" : الآفة تصيب مال الإنسان. و"القوام" بكسر القاف وفتحها: هو ما يقوم به أمر الإنسان من مال ونحوه. و"السداد" بكسر السين: ما يسد حاجة المعوز ويكفيه، و"الفاقة" : الفقر. و"الحجى": العقل.
Qabisa ibn Muxoriq al-Hiloliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men (birovlar uchun) bir hamola (kafolat-tovon) zimmamga oldim, soʻng shu xususda Rasululloh ﷺ dan soʻrash uchun u zotning huzurlariga keldim. Shunda u zot: «Sadaqa (zakot mollari) bizga kelguncha turib tur, soʻng senga undan berishni buyuramiz», dedilar. Soʻng yana: «Ey Qabisa! Tilanchilik faqat uch kishidan biriga halol boʻladi: bir kishi (zimmasiga) hamola (kafolat-tovon) olgan boʻlsa, unga oʻshani topib oʻtaguncha tilanchilik halol boʻladi, soʻng (tilashdan) toʻxtaydi; bir kishini ofat urib, molini vayron qilgan boʻlsa, unga turmushni tiklaydigan miqdorni — yoki ‹yashashga yetadigan miqdorni› dedilar — topib olguncha tilanchilik halol boʻladi; va bir kishini qashshoqlik urgan, qavmidan aql egasi boʻlgan uch kishi turib: ‹Falonchini chindan ham qashshoqlik urdi› deb (guvohlik bersa), unga turmushni tiklaydigan miqdorni — yoki ‹yashashga yetadigan miqdorni› dedilar — topib olguncha tilanchilik halol boʻladi. Bulardan boshqa tilanchilik esa, ey Qabisa, harom boʻlib, uni egasi harom holda yeydi», dedilar.