- وعن أنس رضي الله عنه قال: كنت أمشى مع رسول الله صلى الله عليه وسلم، وعليه برد نجرانى غليظ الحاشية، فأدركه أعرابى، فجبذه بردائه جبذة شديدة، فنظرت إلى صفحة عاتق النبى صلى الله عليه وسلم، وقد أثرت بها حاشية البرد من شدة فضحك، ثم قال: يا محمد مر لى من مال الله الذى عندك، فالتفت إليه فضحك ثم أمر له بعطاء. ((متفق عليه))
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺ bilan yurib borardim, egnilarida chetlari (hoshiyasi) qalin najroniy burd bor edi. Shunda bir aʼrobiy u zotga yetib olib, ridolaridan qattiq tortdi — (Anas aytdi: Men Paygʻambar ﷺning yelka tomonlariga qaradim, ridoning hoshiyasi tortishning zoʻridan unda iz qoldirgan edi) — soʻng (u aʼrobiy): «Ey Muhammad, oldingdagi Allohning molidan menga (berishni) buyur» dedi. (U zot) unga oʻgirilib qaradilar va kuldilar, soʻng unga bir ato (inʼom) berishni buyurdilar.