Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U har payshanba kuni bizga vaʼz aytib turardi. Bir kishi unga: «Ey Abu Abdurahmon, koshki har kuni bizga vaʼz aytsangiz», dedi. U: «Sizlarni zeriktirib qoʻyishni yoqtirmasligim shundan meni toʻsib turibdi. Rasululloh ﷺ bizni zeriktirib qoʻyishdan qoʻrqib, vaʼzni (ayrim payti bilan) qilib turganlaridek, men ham sizlarga vaʼzni (payti bilan) qilib turaman», dedi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У ҳар пайшанба куни бизга ваъз айтиб турарди. Бир киши унга: «Эй Абу Абдураҳмон, кошки ҳар куни бизга ваъз айтсангиз», деди. У: «Сизларни зериктириб қўйишни ёқтирмаслигим шундан мени тўсиб турибди. Расулуллоҳ ﷺ бизни зериктириб қўйишдан қўрқиб, ваъзни (айрим пайти билан) қилиб турганларидек, мен ҳам сизларга ваъзни (пайти билан) қилиб тураман», деди.