Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Aslam qabilasidan bir yigit: «Ey Allohning Rasuli, men gʻazotga chiqmoqchiman, lekin jang uchun tayyorlanadigan narsam yoʻq», dedi. U zot: «Falonchining oldiga bor, u (jangga) tayyorlangan edi, ammo kasal boʻlib qoldi», dedilar. (Yigit) uning oldiga borib: «Rasululloh ﷺ senga salom aytib, ‹oʻzing tayyorlagan (jang jihozini) menga ber›, dedilar», dedi. U (kishi) ayoliga: «Ey falonchi, oʻzim uchun tayyorlagan narsani unga ber, undan hech narsani ushlab qolma. Allohga qasamki, undan hech narsani ushlab qolma, (shunda) u sen uchun barakali boʻladi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аслам қабиласидан бир йигит: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен ғазотга чиқмоқчиман, лекин жанг учун тайёрланадиган нарсам йўқ», деди. У зот: «Фалончининг олдига бор, у (жангга) тайёрланган эди, аммо касал бўлиб қолди», дедилар. (Йигит) унинг олдига бориб: «Расулуллоҳ ﷺ сенга салом айтиб, ‹ўзинг тайёрлаган (жанг жиҳозини) менга бер›, дедилар», деди. У (киши) аёлига: «Эй фалончи, ўзим учун тайёрлаган нарсани унга бер, ундан ҳеч нарсани ушлаб қолма. Аллоҳга қасамки, ундан ҳеч нарсани ушлаб қолма, (шунда) у сен учун баракали бўлади», деди.