Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Aslam (qabilasi)dan boʻlgan bir yigit: «Yo Rasululloh! Men gʻazotga chiqmoqchiman, ammo huzurimda jihozlanadigan narsam yoʻq», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Falonchining oldiga borgin, chunki u (gʻazotga) jihozlangan edi, soʻng kasal boʻlib qoldi», dedilar. Shunda u (yigit) uning oldiga borib: «Rasululloh ﷺ senga salom yoʻllab, ‹oʻzing uchun jihozlagan narsangni menga bergin› demoqdalar», dedi. (U esa): «Ey falonchi! Oʻzim uchun jihozlagan narsamni unga bergin va undan hech narsani ushlab qolmagin. Allohga qasamki, undan hech narsani ushlab qolmagin, toki senga unda baraka berilsin», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аслам (қабиласи)дан бўлган бир йигит: «Ё Расулуллоҳ! Мен ғазотга чиқмоқчиман, аммо ҳузуримда жиҳозланадиган нарсам йўқ», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Фалончининг олдига боргин, чунки у (ғазотга) жиҳозланган эди, сўнг касал бўлиб қолди», дедилар. Шунда у (йигит) унинг олдига бориб: «Расулуллоҳ ﷺ сенга салом йўллаб, ‹ўзинг учун жиҳозлаган нарсангни менга бергин› демоқдалар», деди. (У эса): «Эй фалончи! Ўзим учун жиҳозлаган нарсамни унга бергин ва ундан ҳеч нарсани ушлаб қолмагин. Аллоҳга қасамки, ундан ҳеч нарсани ушлаб қолмагин, токи сенга унда барака берилсин», деди.