Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uhud jangi vaqti yaqinlashganda, otam meni kechasi chaqirib: «Menimcha, men Paygʻambar ﷺ ning sahobalari ichida birinchi boʻlib shahid boʻlaman. Men ortimda — Rasululloh ﷺ ning jonidan keyin — sendan koʻra azizroq biror kimsani qoldirmayman. Mening qarzim bor — uni sen toʻla va singillaringga yaxshi (mehr bilan) muomala qil», — dedi. Bas, ertasi (kuni) u birinchi boʻlib shahid boʻldi va boshqa biri bilan (bir qabrga) dafn etildi. Men uni boshqa (shahid) bilan (birga) qoldirishni yoqtirmadim; shuning uchun uni — dafn etilgandan olti oy keyin — qabridan chiqardim va u — qulogʻi yonidagi ozgina oʻzgarishdan boshqa — dafn etilgan kundagidek (saqlangan) edi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Уҳуд жанги вақти яқинлашганда, отам мени кечаси чақириб: «Менимча, мен Пайғамбар ﷺ нинг саҳобалари ичида биринчи бўлиб шаҳид бўламан. Мен ортимда — Расулуллоҳ ﷺ нинг жонидан кейин — сендан кўра азизроқ бирор кимсани қолдирмайман. Менинг қарзим бор — уни сен тўла ва сингилларингга яхши (меҳр билан) муомала қил», — деди. Бас, эртаси (куни) у биринчи бўлиб шаҳид бўлди ва бошқа бири билан (бир қабрга) дафн этилди. Мен уни бошқа (шаҳид) билан (бирга) қолдиришни ёқтирмадим; шунинг учун уни — дафн этилгандан олти ой кейин — қабридан чиқардим ва у — қулоғи ёнидаги озгина ўзгаришдан бошқа — дафн этилган кундагидек (сақланган) эди.