Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ikki qabr yonidan oʻtdilar-da: «Ogohki, albatta bu ikkovi azoblanayapti; va ular katta (deb sanalgan) bir (gunoh) sababli azoblanayotgani ham yoʻq (yaʼni ularga oson koʻringan narsa sababli). Biriga kelsak, u chaqimchilik (gʻiybat tarqatish) bilan yurar edi; ikkinchisiga kelsak, u oʻz bavlidan (saqlanib) berkinmas (poklanmas) edi», dedilar. (Roviy) dedi: Soʻng U Zot hoʻl (yashil) bir xurmo shoxini soʻradilar-da, uni ikkiga boʻldilar; soʻng bunga (qabrga) bittasini, bunga bittasini sanchib (ekib) qoʻydilar. Soʻng: «Shoyad, ular ikkovi qurib qolmaguniga qadar, ular(ning azobi)dan yengillashtirilsa», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ икки қабр ёнидан ўтдилар-да: «Огоҳки, албатта бу иккови азобланаяпти; ва улар катта (деб саналган) бир (гуноҳ) сабабли азобланаётгани ҳам йўқ (яъни уларга осон кўринган нарса сабабли). Бирига келсак, у чақимчилик (ғийбат тарқатиш) билан юрар эди; иккинчисига келсак, у ўз бавлидан (сақланиб) беркинмас (покланмас) эди», дедилар. (Ровий) деди: Сўнг У Зот ҳўл (яшил) бир хурмо шохини сўрадилар-да, уни иккига бўлдилар; сўнг бунга (қабрга) биттасини, бунга биттасини санчиб (экиб) қўйдилар. Сўнг: «Шояд, улар иккови қуриб қолмагунига қадар, улар(нинг азоби)дан енгиллаштирилса», дедилар.