Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir marta ikki qabr yonidan oʻtdilar va oʻsha ikki (qabrdagi) kishi azoblanayotgan edi. U zot: «Ular katta (saqlanishi qiyin) narsa uchun emas (balki oson narsa uchun) azoblanayapti. Ulardan biri oʻz siydigidan saqlanmas edi; boshqasi esa gʻiybat (chaqimchilik) bilan yurar edi (doʻstlar orasiga adovat solar edi)», — dedilar. Soʻng u zot xurmo daraxtining yashil bargini olib, uni ikkiga boʻldilar va har bir qabrga bittadan qadab qoʻydilar. Odamlar: «Yo Rasululloh, nega shunday qildingiz?» — dedi. U zot: «Ular (barglar) quriguncha, ularning azobi yengillashishini umid qilaman», — dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бир марта икки қабр ёнидан ўтдилар ва ўша икки (қабрдаги) киши азобланаётган эди. У зот: «Улар катта (сақланиши қийин) нарса учун эмас (балки осон нарса учун) азобланаяпти. Улардан бири ўз сийдигидан сақланмас эди; бошқаси эса ғийбат (чақимчилик) билан юрар эди (дўстлар орасига адоват солар эди)», — дедилар. Сўнг у зот хурмо дарахтининг яшил баргини олиб, уни иккига бўлдилар ва ҳар бир қабрга биттадан қадаб қўйдилар. Одамлар: «Ё Расулуллоҳ, нега шундай қилдингиз?» — деди. У зот: «Улар (барглар) қуригунча, уларнинг азоби енгиллашишини умид қиламан», — дедилар.