Abu Asvad (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Madinaga — vabo tarqalgan paytda — keldim va Umar ibn al-Xattob bilan oʻtirgan edim. Bir janoza oʻtdi va odamlar mayyitni maqtadi. Umar: «(Jannat) unga vojib boʻldi», — dedi. Boshqa bir janoza oʻtdi va odamlar mayyitni maqtadi. Umar: «(Jannat) unga vojib boʻldi», — dedi. Uchinchi (janoza) oʻtdi va odamlar mayyit haqida yomon gapirdi. Umar: «(Doʻzax) unga vojib boʻldi», — dedi. Men (Abu Asvad): «Ey moʻminlarning amiri, nima vojib boʻldi?» — dedim. U: «Men Paygʻambar ﷺ aytganidek aytdim — yaʼni: ‹Agar toʻrt kishi bir musulmonning taqvodorligiga guvohlik bersa, Alloh unga jannatni ato etadi›, — dedim», — dedi. Biz: «Uch kishi guvohlik bersa(chi)?» — dedik. U (Paygʻambar ﷺ): «Uch (kishi) ham», — dedilar. Soʻng biz: «Ikki (kishi)(chi)?» — dedik. U zot: «Ikki (kishi) ham», — dedilar. Biz u zotdan bir guvoh haqida soʻramadik.Абу Асвад (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Мадинага — вабо тарқалган пайтда — келдим ва Умар ибн ал-Хаттоб билан ўтирган эдим. Бир жаноза ўтди ва одамлар маййитни мақтади. Умар: «(Жаннат) унга вожиб бўлди», — деди. Бошқа бир жаноза ўтди ва одамлар маййитни мақтади. Умар: «(Жаннат) унга вожиб бўлди», — деди. Учинчи (жаноза) ўтди ва одамлар маййит ҳақида ёмон гапирди. Умар: «(Дўзах) унга вожиб бўлди», — деди. Мен (Абу Асвад): «Эй мўминларнинг амири, нима вожиб бўлди?» — дедим. У: «Мен Пайғамбар ﷺ айтганидек айтдим — яъни: ‹Агар тўрт киши бир мусулмоннинг тақводорлигига гувоҳлик берса, Аллоҳ унга жаннатни ато этади›, — дедим», — деди. Биз: «Уч киши гувоҳлик берса(чи)?» — дедик. У (Пайғамбар ﷺ): «Уч (киши) ҳам», — дедилар. Сўнг биз: «Икки (киши)(чи)?» — дедик. У зот: «Икки (киши) ҳам», — дедилар. Биз у зотдан бир гувоҳ ҳақида сўрамадик.