Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishining jamoat bilan oʻqigan namozi uning uyidagi namozidan va bozoridagi namozidan yigirma birmuncha daraja ortiqdir. Bu shuningdek: biringiz tahorat olib, uni chiroyli qilsa, soʻng masjidga kelsa — uni namozdan boshqa narsa harakatga keltirmagan, namozdan boshqasini istamagan boʻlsa — har qadam tashlaganida, shu bilan unga bir daraja koʻtariladi va shu bilan undan bir xato (gunoh) tushiriladi, toki masjidga kirgunicha. Masjidga kirgach esa, namoz uni ushlab turgan ekan, namozda (hisoblanadi). Biringiz namoz oʻqigan joyida turgan ekan, malaklar unga: ‹Allohim, unga rahm qil, Allohim, uni magʻfirat qil, Allohim, uning tavbasini qabul qil›, deb, toki u yerda (birovga) ozor bermas va tahoratini buzmas ekan, salovot aytib turadilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кишининг жамоат билан ўқиган намози унинг уйидаги намозидан ва бозоридаги намозидан йигирма бирмунча даража ортиқдир. Бу шунингдек: бирингиз таҳорат олиб, уни чиройли қилса, сўнг масжидга келса — уни намоздан бошқа нарса ҳаракатга келтирмаган, намоздан бошқасини истамаган бўлса — ҳар қадам ташлаганида, шу билан унга бир даража кўтарилади ва шу билан ундан бир хато (гуноҳ) туширилади, токи масжидга киргунича. Масжидга киргач эса, намоз уни ушлаб турган экан, намозда (ҳисобланади). Бирингиз намоз ўқиган жойида турган экан, малаклар унга: ‹Аллоҳим, унга раҳм қил, Аллоҳим, уни мағфират қил, Аллоҳим, унинг тавбасини қабул қил›, деб, токи у ерда (бировга) озор бермас ва таҳоратини бузмас экан, саловот айтиб турадилар», дедилар.