Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh bandasi Unga tavba qilgan paytida bandasining tavbasidan, sizlardan biringiz ovloq bir yerda tuyasi ustida boʻlib, tuya undan qochib ketib, tuya ustida uning yeguligi va ichkiligi boʻlib, undan umidini uzgan kishidan koʻra qattiqroq quvonadi. (U kishi) bir daraxt yoniga kelib, uning soyasida, tuyasidan umidini uzgan holda yotdi. Shu ahvolda turgan paytida, birdan tuya uning yonida turibdi. U tuyaning jilovidan ushladi, soʻng quvonchining zoʻridan: ‹Yo Alloh, Sen mening bandamsan, Men esa Sening Robbingman!› — dedi. U quvonchining zoʻridan xato qilib (shunday deb) yubordi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ бандаси Унга тавба қилган пайтида бандасининг тавбасидан, сизлардан бирингиз овлоқ бир ерда туяси устида бўлиб, туя ундан қочиб кетиб, туя устида унинг егулиги ва ичкилиги бўлиб, ундан умидини узган кишидан кўра қаттиқроқ қувонади. (У киши) бир дарахт ёнига келиб, унинг соясида, туясидан умидини узган ҳолда ётди. Шу аҳволда турган пайтида, бирдан туя унинг ёнида турибди. У туянинг жиловидан ушлади, сўнг қувончининг зўридан: ‹Ё Аллоҳ, Сен менинг бандамсан, Мен эса Сенинг Роббингман!› — деди. У қувончининг зўридан хато қилиб (шундай деб) юборди», — дедилар.