Hanzala al-Usayyidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u Rasululloh ﷺ ning kotiblaridan edi. U dedi: Abu Bakr menga roʻpara boʻlib: «Ahvoling qanday, ey Hanzala?» dedi. Men: «Hanzala munofiq boʻlib qoldi», dedim. U: «Subhonalloh, nima deyapsan?» dedi. Men: «Biz Rasululloh ﷺ huzurida boʻlamiz, u zot bizga doʻzax va jannatni shunday eslatadilarki, goʻyo (ularni) koʻz oldimizda koʻrgandek boʻlamiz. Rasululloh ﷺ huzuridan chiqsak esa, xotinlar, bolalar va tirikchilik tashvishlariga berilib, koʻp narsani unutib qoʻyamiz», dedim. Abu Bakr: «Vallohi, bizning ham boshimizdan xuddi shunday holat oʻtadi», dedi. Soʻng men va Abu Bakr birga Rasululloh ﷺ huzurlariga kirdik. Men: «Hanzala munofiq boʻlib qoldi, yo Rasululloh!» dedim. Rasululloh ﷺ: «Bu nima degani?» dedilar. Men: «Yo Rasululloh, biz huzuringizda boʻlganimizda, siz bizga doʻzax va jannatni shunday eslatasizki, goʻyo (ularni) koʻz oldimizda koʻrgandek boʻlamiz. Huzuringizdan chiqsak esa, xotinlar, bolalar va tirikchilik tashvishlariga berilib, koʻp narsani unutib qoʻyamiz», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot ila qasamki, agar sizlar mening huzurimda va zikrda boʻlgan holatingizda davom etganingizda edi, farishtalar sizlar bilan toʻshaklaringizda va yoʻllaringizda qoʻl berib koʻrishgan boʻlardi. Lekin, ey Hanzala, bir soat (ibodat) va bir soat (tirikchilik boʻladi)», — dedilar. (Buni) uch marta (takrorladilar).Ҳанзала ал-Усаййидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у Расулуллоҳ ﷺ нинг котибларидан эди. У деди: Абу Бакр менга рўпара бўлиб: «Аҳволинг қандай, эй Ҳанзала?» деди. Мен: «Ҳанзала мунофиқ бўлиб қолди», дедим. У: «Субҳоналлоҳ, нима деяпсан?» деди. Мен: «Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурида бўламиз, у зот бизга дўзах ва жаннатни шундай эслатадиларки, гўё (уларни) кўз олдимизда кўргандек бўламиз. Расулуллоҳ ﷺ ҳузуридан чиқсак эса, хотинлар, болалар ва тирикчилик ташвишларига берилиб, кўп нарсани унутиб қўямиз», дедим. Абу Бакр: «Валлоҳи, бизнинг ҳам бошимиздан худди шундай ҳолат ўтади», деди. Сўнг мен ва Абу Бакр бирга Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига кирдик. Мен: «Ҳанзала мунофиқ бўлиб қолди, ё Расулуллоҳ!» дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу нима дегани?» дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, биз ҳузурингизда бўлганимизда, сиз бизга дўзах ва жаннатни шундай эслатасизки, гўё (уларни) кўз олдимизда кўргандек бўламиз. Ҳузурингиздан чиқсак эса, хотинлар, болалар ва тирикчилик ташвишларига берилиб, кўп нарсани унутиб қўямиз», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, агар сизлар менинг ҳузуримда ва зикрда бўлган ҳолатингизда давом этганингизда эди, фаришталар сизлар билан тўшакларингизда ва йўлларингизда қўл бериб кўришган бўларди. Лекин, эй Ҳанзала, бир соат (ибодат) ва бир соат (тирикчилик бўлади)», — дедилар. (Буни) уч марта (такрорладилар).