(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺning (shunday) deganlarini eshitdim: «Ummatimning hammasi (gunohlari) afv qilinadi, magar (oshkora) gunoh qiluvchilar (mujohirlar) bundan mustasno. Albatta, oshkoralikdan (biri) — kishi kechasi bir (gunoh) ish qilib, soʻng — Alloh uni yopib (yashirib) qoʻygan holda — ertalab: ‹Ey falon, men kecha shunday-shunday (ish) qildim› deyishidir; holbuki u Robbi uni yashirib turgan holda tunab chiqdi, soʻng (oʻzi) Allohning pardasini oʻzidan ochib (oshkor qilib) tongni qarshilaydi».(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺнинг (шундай) деганларини эшитдим: «Умматимнинг ҳаммаси (гуноҳлари) афв қилинади, магар (ошкора) гуноҳ қилувчилар (мужоҳирлар) бундан мустасно. Албатта, ошкораликдан (бири) — киши кечаси бир (гуноҳ) иш қилиб, сўнг — Аллоҳ уни ёпиб (яшириб) қўйган ҳолда — эрталаб: ‹Эй фалон, мен кеча шундай-шундай (иш) қилдим› дейишидир; ҳолбуки у Робби уни яшириб турган ҳолда тунаб чиқди, сўнг (ўзи) Аллоҳнинг пардасини ўзидан очиб (ошкор қилиб) тонгни қаршилайди».