Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺ bilan olti kishi edik. Mushriklar Nabiy ﷺ ga: «Bularni (yoningdan) haydab yubor, bizning oldimizda dadillik qilmasinlar», dedilar. (Saʼd) dedi: Men, Ibn Masʼud, Huzayldan boʻlgan bir kishi, Bilol va men nomlarini aytmaydigan ikki kishi (oʻsha olti kishi edik). Rasululloh ﷺ ning koʻngliga Alloh xohlagan narsa keldi va u zot oʻz koʻngillaridan oʻtkazdilar. Shunda Alloh azza va jalla: {Parvardigorlarining yuzini (rizosini) istab, ertayu kech Unga duo qiladiganlarni (yoningdan) haydamagin} (Anʼom 52) (oyatini) nozil qildi.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺ билан олти киши эдик. Мушриклар Набий ﷺ га: «Буларни (ёнингдан) ҳайдаб юбор, бизнинг олдимизда дадиллик қилмасинлар», дедилар. (Саъд) деди: Мен, Ибн Масъуд, Ҳузайлдан бўлган бир киши, Билол ва мен номларини айтмайдиган икки киши (ўша олти киши эдик). Расулуллоҳ ﷺ нинг кўнглига Аллоҳ хоҳлаган нарса келди ва у зот ўз кўнгилларидан ўтказдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Парвардигорларининг юзини (ризосини) истаб, эртаю кеч Унга дуо қиладиганларни (ёнингдан) ҳайдамагин} (Анъом 52) (оятини) нозил қилди.