- وعنه قال: كان أبو طلحة أكثر الأنصار بالمدينة مالاً من نخل، وكان أحب أمواله إليه بيرحاء، وكانت مستقبلة المسجد، وكان رسول الله صلى الله عليه وسلم يدخلها، ويشرب من ماء فيها طيب، فلما نزلت هذه الآية: {لن تنالوا البر حتى تنفقوا مما تحبون} ((آل عمران: 92)) قام أبو طلحة إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم فقال: يا رسول الله إن الله تبارك وتعالى يقول: {لن تنالوا البر حتى تنفقوا مما تحبون} وإن أحب مالي إلي بيرحاء، وإنها صدقة لله تعالى، وأرجو برها وذخرها عند الله تعالى، فضعها يا رسول الله حيث أراك الله. فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "بخ! ذلك مال رابح، وذلك مال رابح! وقد سمعت ما قلت، وإني أرى أن تجعلها في الأقربين" فقال أبو طلحة: أفعل يا رسول الله، فقسمها أبو طلحة في أقاربه وبني عمه. ((متفق عليه)). وسبق بيان ألفاظه في: باب الإنفاق مما يحب.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Talha Madinadagi ansorlar ichida xurmozorlardan eng koʻp molga ega kishi edi. Uning eng suyukli mol-mulki masjid roʻparasidagi Bayruho edi. Rasululloh ﷺ unga kirib, undagi xushtaʼm suvdan ichardilar. Ushbu {Sevgan narsalaringizdan infoq qilmaguningizcha, hech yaxshilikka erisha olmaysiz} (Oli Imron, 92) oyati nozil boʻlganda, Abu Talha Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, Alloh tabaraka va taolo: {Sevgan narsalaringizdan infoq qilmaguningizcha, hech yaxshilikka erisha olmaysiz}, deydi. Mening eng suyukli molim Bayruhodir. U Alloh taolo yoʻlida sadaqadir. Uning yaxshiligini va Alloh huzurida zaxira boʻlishini umid qilaman. Uni, ey Allohning Rasuli, Alloh sizga koʻrsatgan joyga sarflang», dedi. Rasululloh ﷺ: «Bah! Bu foydali mol, bu foydali mol! Aytganingni eshitdim. Men uni qarindoshlaringga sarflashingni maʼqul koʻraman», dedilar. Abu Talha: «Shunday qilaman, ey Allohning Rasuli», dedi. Soʻng Abu Talha uni qarindoshlari va amakivachchalari orasida taqsimladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Талҳа Мадинадаги ансорлар ичида хурмозорлардан энг кўп молга эга киши эди. Унинг энг суюкли мол-мулки масжид рўпарасидаги Байруҳо эди. Расулуллоҳ ﷺ унга кириб, ундаги хуштаъм сувдан ичардилар. Ушбу {Севган нарсаларингиздан инфоқ қилмагунингизча, ҳеч яхшиликка эриша олмайсиз} (Оли Имрон, 92) ояти нозил бўлганда, Абу Талҳа Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳ табарака ва таоло: {Севган нарсаларингиздан инфоқ қилмагунингизча, ҳеч яхшиликка эриша олмайсиз}, дейди. Менинг энг суюкли молим Байруҳодир. У Аллоҳ таоло йўлида садақадир. Унинг яхшилигини ва Аллоҳ ҳузурида захира бўлишини умид қиламан. Уни, эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳ сизга кўрсатган жойга сарфланг», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Баҳ! Бу фойдали мол, бу фойдали мол! Айтганингни эшитдим. Мен уни қариндошларингга сарфлашингни маъқул кўраман», дедилар. Абу Талҳа: «Шундай қиламан, эй Аллоҳнинг Расули», деди. Сўнг Абу Талҳа уни қариндошлари ва амакиваччалари орасида тақсимлади.