Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kishini bir qoʻshinga sarkarda qilib joʻnatdilar. U kishi hamrohlariga namozda imomlik qilib qiroat qilar va {Qul huvallohu ahad} bilan tugatar edi. Ular qaytib kelganlarida buni Rasululloh ﷺga aytdilar. U zot: «Undan buni nima uchun qilganini soʻranglar», dedilar. Ular soʻrashsa, u: «Chunki bu Rahmon azza va jallaning sifatidir, shuning uchun men uni oʻqishni yaxshi koʻraman», dedi. Rasululloh ﷺ: «Unga xabar beringlarki, Alloh azza va jalla ham uni sevadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир кишини бир қўшинга саркарда қилиб жўнатдилар. У киши ҳамроҳларига намозда имомлик қилиб қироат қилар ва {Қул ҳуваллоҳу аҳад} билан тугатар эди. Улар қайтиб келганларида буни Расулуллоҳ ﷺга айтдилар. У зот: «Ундан буни нима учун қилганини сўранглар», дедилар. Улар сўрашса, у: «Чунки бу Раҳмон азза ва жалланинг сифатидир, шунинг учун мен уни ўқишни яхши кўраман», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унга хабар берингларки, Аллоҳ азза ва жалла ҳам уни севади», дедилар.