Biz Xabbobni (kasal boʻlganida) yoʻqlab bordik. U: «Biz Paygʻambar ﷺ bilan, Allohning yuzini (rizosini) istab, hijrat qildik, ajrimiz esa Allohga (vojib) boʻldi. Bizdan baʼzilar (shahid) boʻlib oʻtdiki, ajridan (dunyoda) hech narsa olmadi; ulardan biri Musʼab ibn Umayr edi — u Uhud kuni shahid boʻldi va bir nimra (jun choyshab) qoldirdi. Biz uning boshini u bilan yopsak, oyoqlari ochilib qolar, oyoqlarini yopsak, boshi ochilib qolardi. Shunda Rasululloh ﷺ bizga boshini yopib, oyoqlari ustiga bir oz izxir (oʻt) qoʻyishimizni buyurdilar. Bizdan baʼzilar esa (shunday) borki, mevasi (ajri) pishib yetildi, u endi uni terib (yeb)moqda», dedi.Биз Хаббобни (касал бўлганида) йўқлаб бордик. У: «Биз Пайғамбар ﷺ билан, Аллоҳнинг юзини (ризосини) истаб, ҳижрат қилдик, ажримиз эса Аллоҳга (вожиб) бўлди. Биздан баъзилар (шаҳид) бўлиб ўтдики, ажридан (дунёда) ҳеч нарса олмади; улардан бири Мусъаб ибн Умайр эди — у Уҳуд куни шаҳид бўлди ва бир нимра (жун чойшаб) қолдирди. Биз унинг бошини у билан ёпсак, оёқлари очилиб қолар, оёқларини ёпсак, боши очилиб қоларди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизга бошини ёпиб, оёқлари устига бир оз изхир (ўт) қўйишимизни буюрдилар. Биздан баъзилар эса (шундай) борки, меваси (ажри) пишиб етилди, у энди уни териб (еб)моқда», деди.