Abdulloh ibn ash-Shixxir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ huzurlariga keldim, u zot {Mol-dunyoning koʻpligi bilan maqtanish sizni gʻaflatga soldi} (Takosur 1) (oyatini) oʻqiyotgan edilar. U zot: «Odam farzandi ‹molim, molim› deydi, — dedilar-da, — Ey odam farzandi! Yeb tugatganing, kiyib eskirtganing yoki sadaqa qilib (oxiratga) joʻnatganingdan boshqa moling senga (foydasi tegadigan) narsa bormi?» — dedilar.Абдуллоҳ ибн аш-Шиххир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ҳузурларига келдим, у зот {Мол-дунёнинг кўплиги билан мақтаниш сизни ғафлатга солди} (Такосур 1) (оятини) ўқиётган эдилар. У зот: «Одам фарзанди ‹молим, молим› дейди, — дедилар-да, — Эй одам фарзанди! Еб тугатганинг, кийиб эскиртганинг ёки садақа қилиб (охиратга) жўнатганингдан бошқа молинг сенга (фойдаси тегадиган) нарса борми?» — дедилар.