Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu) aytadi: Bir kishi Nabiy ﷺga: «Ey Allohning Rasuli, Allohga qasamki, men sizni sevaman», dedi. U zot: «Nima deyayotganingni oʻylab koʻr», dedilar. U: «Allohga qasamki, men sizni sevaman», dedi. U zot: «Nima deyayotganingni oʻylab koʻr», dedilar. U: «Allohga qasamki, men sizni sevaman», deb uch marta aytdi. Shunda u zot: «Agar meni sevsang, faqirlikka qarshi soviut tayyorla. Chunki faqirlik meni sevadigan kishiga sel oʻz oxiriga yetganidan ham tezroq keladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу) айтади: Бир киши Набий ﷺга: «Эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳга қасамки, мен сизни севаман», деди. У зот: «Нима деяётганингни ўйлаб кўр», дедилар. У: «Аллоҳга қасамки, мен сизни севаман», деди. У зот: «Нима деяётганингни ўйлаб кўр», дедилар. У: «Аллоҳга қасамки, мен сизни севаман», деб уч марта айтди. Шунда у зот: «Агар мени севсанг, фақирликка қарши совиут тайёрла. Чунки фақирлик мени севадиган кишига сел ўз охирига етганидан ҳам тезроқ келади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.