Muhammad ibn Sirin (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Biz Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning huzurida edik. Uning egnida zaʼfaron bilan boʻyalgan ikkita zigʻir matodan kiyim bor edi. U burnini qoqdi-da: «Bah-bah! Abu Hurayra zigʻir matoga burnini qoqyaptimi! Holbuki men oʻzimni shunday koʻrgan edimki, Rasululloh ﷺ ning minbarlari bilan Oisha (roziyallohu anho)ning hujrasi orasiga hushimdan ketib yiqilar edim. Keladigan kishi kelib, oyogʻini boʻynimga qoʻyar va meni majnun deb oʻylardi. Vaholanki menda hech qanday jinnilik yoʻq edi, mendagi (dard) faqat ochlik edi», dedi.Муҳаммад ибн Сирин (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Биз Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурида эдик. Унинг эгнида заъфарон билан бўялган иккита зиғир матодан кийим бор эди. У бурнини қоқди-да: «Баҳ-баҳ! Абу Ҳурайра зиғир матога бурнини қоқяптими! Ҳолбуки мен ўзимни шундай кўрган эдимки, Расулуллоҳ ﷺ нинг минбарлари билан Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳужраси орасига ҳушимдан кетиб йиқилар эдим. Келадиган киши келиб, оёғини бўйнимга қўяр ва мени мажнун деб ўйларди. Ваҳоланки менда ҳеч қандай жиннилик йўқ эди, мендаги (дард) фақат очлик эди», деди.