Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «(Mana bu) qirq xayrli amal bor va ularning eng yaxshisi — bir echkining manihasi(dir); va kim bu xayrli amallardan birini — Allohning savobini umid qilib va unga erishishiga qatʼiy ishongan holda — qilsa, Alloh uni shu (amal) sababli jannatga kiritadi», — dedilar. Hasan (rivoyatchi): «Biz manihadan past (boshqa) xayrli amallarni sanashga urindik: aksa urgan kishiga javob berish, yoʻldan zararni olib tashlash va boshqalarni zikr qildik, lekin biz hatto oʻn beshtani ham sanay olmadik», — dedi.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «(Мана бу) қирқ хайрли амал бор ва уларнинг энг яхшиси — бир эчкининг маниҳаси(дир); ва ким бу хайрли амаллардан бирини — Аллоҳнинг савобини умид қилиб ва унга эришишига қатъий ишонган ҳолда — қилса, Аллоҳ уни шу (амал) сабабли жаннатга киритади», — дедилар. Ҳасан (ривоятчи): «Биз маниҳадан паст (бошқа) хайрли амалларни санашга уриндик: акса урган кишига жавоб бериш, йўлдан зарарни олиб ташлаш ва бошқаларни зикр қилдик, лекин биз ҳатто ўн бештани ҳам санай олмадик», — деди.