Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U oʻz tuyalari (chorvasi) yonida edi. Shunda uning oldiga oʻgʻli Umar keldi. Saʼd uni koʻrgach: «Bu otliqning yomonligidan Allohdan panoh soʻrayman», dedi. (Umar) tushdi-da, unga: «Tuyalaring va qoʻylaring yonida joylashib olib, odamlarni oʻzaro hokimiyat talashayotgan holida tashlab qoʻydingmi?» dedi. Shunda Saʼd uning koʻkragiga urib: «Jim boʻl! Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Albatta, Alloh taqvodor, beozor (mol-dunyodan) mustagʻniy, koʻzga tashlanmaydigan bandani sevadi›, deganini eshitganman», dedi.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У ўз туялари (чорваси) ёнида эди. Шунда унинг олдига ўғли Умар келди. Саъд уни кўргач: «Бу отлиқнинг ёмонлигидан Аллоҳдан паноҳ сўрайман», деди. (Умар) тушди-да, унга: «Туяларинг ва қўйларинг ёнида жойлашиб олиб, одамларни ўзаро ҳокимият талашаётган ҳолида ташлаб қўйдингми?» деди. Шунда Саъд унинг кўкрагига уриб: «Жим бўл! Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Албатта, Аллоҳ тақводор, беозор (мол-дунёдан) мустағний, кўзга ташланмайдиган бандани севади›, деганини эшитганман», деди.