Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ — odamlarning (eng koʻrkami), eng saxiysi va eng botiri edi. Bir marta Madina ahli — kechasi (eshitilgan) shovqin sababli — qoʻrqib ketdi. Bas, Paygʻambar ﷺ — Abu Talhaga tegishli egarsiz otga mingan, qilichini (yelkasiga) osgan holda — odamlarni uchratdi. U zot (ularga): «Qoʻrqmanglar, qoʻrqmanglar», — dedi. Soʻng: «Men uni (yaʼni otni) juda tez (chopadigan) topdim», — deb qoʻshdi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ — одамларнинг (энг кўрками), энг сахийси ва энг ботири эди. Бир марта Мадина аҳли — кечаси (эшитилган) шовқин сабабли — қўрқиб кетди. Бас, Пайғамбар ﷺ — Абу Талҳага тегишли эгарсиз отга минган, қиличини (елкасига) осган ҳолда — одамларни учратди. У зот (уларга): «Қўрқманглар, қўрқманглар», — деди. Сўнг: «Мен уни (яъни отни) жуда тез (чопадиган) топдим», — деб қўшди.