(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ odamlarning eng goʻzali, eng saxiysi va eng botiri edilar. Bir kechasi Madina ahli choʻchib ketdi, odamlar (qoʻrqinchli) tovush tomon yoʻl oldilar; Paygʻambar ﷺ esa ularni — odamlardan oldin oʻsha tovush tomon (borib kelgan holda) — qarshi oldilar va: «Qoʻrqmanglar, qoʻrqmanglar» der edilar. (U zot) Abu Talhaning egarsiz — ustida egar yoʻq — otida, boʻyinlarida qilich (osigʻliq) holda edilar va: «Men uni (otni) (xuddi) dengiz (kabi tez) topdim» — yoki «Albatta, u (xuddi) dengizdir» — dedilar.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ одамларнинг энг гўзали, энг сахийси ва энг ботири эдилар. Бир кечаси Мадина аҳли чўчиб кетди, одамлар (қўрқинчли) товуш томон йўл олдилар; Пайғамбар ﷺ эса уларни — одамлардан олдин ўша товуш томон (бориб келган ҳолда) — қарши олдилар ва: «Қўрқманглар, қўрқманглар» дер эдилар. (У зот) Абу Талҳанинг эгарсиз — устида эгар йўқ — отида, бўйинларида қилич (осиғлиқ) ҳолда эдилар ва: «Мен уни (отни) (худди) денгиз (каби тез) топдим» — ёки «Албатта, у (худди) денгиздир» — дедилар.