حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَحْسَنَ النَّاسِ وَأَشْجَعَ النَّاسِ، وَلَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَيْلَةً فَخَرَجُوا نَحْوَ الصَّوْتِ فَاسْتَقْبَلَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَدِ اسْتَبْرَأَ الْخَبَرَ، وَهْوَ عَلَى فَرَسٍ لأَبِي طَلْحَةَ عُرْىٍ وَفِي عُنُقِهِ السَّيْفُ وَهْوَ يَقُولُ " لَمْ تُرَاعُوا لَمْ تُرَاعُوا ". ثُمَّ قَالَ " وَجَدْنَاهُ بَحْرًا ". أَوْ قَالَ " إِنَّهُ لَبَحْرٌ ".
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ — odamlarning eng yaxshisi va eng botiri edi. Bir marta Madina ahli kechasi qoʻrqib ketdi; bas, ular (oʻzlarini qoʻrqitgan) shovqin tomon yoʻl oldi. Paygʻambar ﷺ — haqiqatni (oʻzi) aniqlab (qaytayotganida) — ularni (yoʻlda) uchratdi. U zot Abu Talhaga tegishli — egarsiz bir otga mingan, boʻyniga qilich osilgan holda edi va: «Qoʻrqmanglar! Qoʻrqmanglar!» — der edi. U zot yana: «Men uni (yaʼni otni) juda tez (chopadigan) topdim», — dedi (yoki: «Bu ot juda tez (chopadigan)», — dedi).Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ — одамларнинг энг яхшиси ва энг ботири эди. Бир марта Мадина аҳли кечаси қўрқиб кетди; бас, улар (ўзларини қўрқитган) шовқин томон йўл олди. Пайғамбар ﷺ — ҳақиқатни (ўзи) аниқлаб (қайтаётганида) — уларни (йўлда) учратди. У зот Абу Талҳага тегишли — эгарсиз бир отга минган, бўйнига қилич осилган ҳолда эди ва: «Қўрқманглар! Қўрқманглар!» — дер эди. У зот яна: «Мен уни (яъни отни) жуда тез (чопадиган) топдим», — деди (ёки: «Бу от жуда тез (чопадиган)», — деди).