Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Men falonchi (imom) bizga (namozni) choʻzib yuborgani sababli subh (bomdod) namozidan kechikaman», dedi. Men Nabiy ﷺ ning biror vaʼz-nasihatda oʻsha kungidek qattiq gʻazablanganlarini hech koʻrmaganman. U zot: «Ey odamlar! Sizlar orasida (odamlarni namozdan) nafratlantiruvchilar bor. Bas, qaysingiz odamlarga imom boʻlsa, (namozni) qisqa qilsin, chunki uning ortida keksa, zaif va hojati bor kishi (turibdi)», dedilar.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Мен фалончи (имом) бизга (намозни) чўзиб юборгани сабабли субҳ (бомдод) намозидан кечикаман», деди. Мен Набий ﷺ нинг бирор ваъз-насиҳатда ўша кунгидек қаттиқ ғазабланганларини ҳеч кўрмаганман. У зот: «Эй одамлар! Сизлар орасида (одамларни намоздан) нафратлантирувчилар бор. Бас, қайсингиз одамларга имом бўлса, (намозни) қисқа қилсин, чунки унинг ортида кекса, заиф ва ҳожати бор киши (турибди)», дедилар.