وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الصُّنَابِحِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ فَتَمَضْمَضَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ فِيهِ وَإِذَا اسْتَنْثَرَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ أَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ - قَالَ - ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلاَتُهُ نَافِلَةً لَهُ " .
Abdulloh as-Sunobihiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Moʻmin banda taharat qilib ogʻzini chaysa, xatolari ogʻzidan chiqadi; burniga suv tortib chiqarsa, xatolari burnidan chiqadi; yuzini yuvsa, xatolari yuzidan, hatto ikki koʻzining kipriklari ostidan chiqadi; ikki qoʻlini yuvsa, xatolari qoʻllaridan, hatto tirnoqlari ostidan chiqadi; boshiga masih tortsa, xatolari boshidan, hatto ikki qulogʻidan chiqadi; ikki oyogʻini yuvsa, xatolari oyoqlaridan, hatto oyoq tirnoqlari ostidan chiqadi. Soʻng uning masjidga yurishi va namozi oʻzi uchun nafl boʻladi».Абдуллоҳ ас-Сунобиҳий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мўмин банда таҳарат қилиб оғзини чайса, хатолари оғзидан чиқади; бурнига сув тортиб чиқарса, хатолари бурнидан чиқади; юзини ювса, хатолари юзидан, ҳатто икки кўзининг киприклари остидан чиқади; икки қўлини ювса, хатолари қўлларидан, ҳатто тирноқлари остидан чиқади; бошига масиҳ тортса, хатолари бошидан, ҳатто икки қулоғидан чиқади; икки оёғини ювса, хатолари оёқларидан, ҳатто оёқ тирноқлари остидан чиқади. Сўнг унинг масжидга юриши ва намози ўзи учун нафл бўлади».