وَعَن عبد لله بن بُحَيْنَة: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِمُ الظُّهْرَ فَقَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ لَمْ يَجْلِسْ فَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ حَتَّى إِذَا قَضَى الصَّلَاةَ وَانْتَظَرَ النَّاسُ تَسْلِيمَهُ كَبَّرَ وَهُوَ جَالِسٌ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ ثُمَّ سَلَّمَ
Abdulloh ibn Buhayna (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u Azd Shanuʼa (qabilasi)dan, Abdulmanof (qabilasi)ning ittifoqdoshi va Paygʻambar ﷺ ning sahobalaridan edi: Bir kuni Paygʻambar ﷺ bizga peshin namoziga imomlik qildilar va ikkinchi rakatdan keyin turib ketdilar, oʻtirmadilar. Odamlar u zot bilan (birga) turdi. Namoz tugashga yaqinlashganda va odamlar u zotning salom berishini kutayotganda, u zot oʻtirgan holda takbir aytdi va salomdan oldin ikki sajda (sahv sajdasi) qildi, soʻng salom berdi.Абдуллоҳ ибн Буҳайна (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у Азд Шануъа (қабиласи)дан, Абдулманоф (қабиласи)нинг иттифоқдоши ва Пайғамбар ﷺ нинг саҳобаларидан эди: Бир куни Пайғамбар ﷺ бизга пешин намозига имомлик қилдилар ва иккинчи ракатдан кейин туриб кетдилар, ўтирмадилар. Одамлар у зот билан (бирга) турди. Намоз тугашга яқинлашганда ва одамлар у зотнинг салом беришини кутаётганда, у зот ўтирган ҳолда такбир айтди ва саломдан олдин икки сажда (саҳв саждаси) қилди, сўнг салом берди.