حَدَّثَنَا الْمُقْرِئُ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: مَنْ أَحَبَّ أَخًا لِلَّهِ، فِي اللهِ، قَالَ: إِنِّي أُحِبُّكَ لِلَّهِ، فَدَخَلاَ جَمِيعًا الْجَنَّةَ، كَانَ الَّذِي أَحَبَّ فِي اللهِ أَرْفَعَ دَرَجَةً لِحُبِّهِ، عَلَى الَّذِي أَحَبَّهُ لَهُ.
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Goyibning goyib (qarindoshi) uchun qilgan duosidan koʻra tezroq ijobat boʻladigan duo yoʻq», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, uni faqat shu yoʻldan bilamiz. Al-Ifriqiy — yaʼni Abdurrahmon ibn Ziyod ibn Anʼum hadisda zaif sanaladi. Abdulloh ibn Yazid esa Abu Abdurrahmon al-Hubuliydir.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Гойибнинг гойиб (қариндоши) учун қилган дуосидан кўра тезроқ ижобат бўладиган дуо йўқ», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, уни фақат шу йўлдан биламиз. Ал-Ифриқий — яъни Абдурраҳмон ибн Зиёд ибн Анъум ҳадисда заиф саналади. Абдуллоҳ ибн Язид эса Абу Абдурраҳмон ал-Ҳубулийдир.