Abu Ayyub al-Ansoriy

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عُتْبَةُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ، حَدَّثَنِي طَلْحَةُ بْنُ نَافِعٍ أَبُو سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ الأَنْصَارِيُّ، وَجَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ هَذِهِ الآيَةَ، نَزَلَتْ ‏{فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ}‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَثْنَى عَلَيْكُمْ فِي الطُّهُورِ فَمَا طُهُورُكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَتَوَضَّأُ لِلصَّلاَةِ وَنَغْتَسِلُ مِنَ الْجَنَابَةِ وَنَسْتَنْجِي بِالْمَاءِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هُوَ ذَلِكَ فَعَلَيْكُمُوهُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, {Unda poklanishni sevadigan kishilar bordir. Alloh esa pok boʻluvchilarni sevadi} degan oyat nozil boʻlganida, Rasululloh ﷺ: «Ey ansorlar jamoasi! Alloh sizlarni poklanish borasida maqtadi. Sizlarning pokligingiz qanaqa?» dedilar. Ular: «Biz namoz uchun taharat olamiz, junublikdan gʻusl qilamiz va suv bilan istinjo qilamiz», dedilar. U zot: «Ana shu ekan, bas, unga rioya qilinglar», dedilar.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, {Унда покланишни севадиган кишилар бордир. Аллоҳ эса пок бўлувчиларни севади} деган оят нозил бўлганида, Расулуллоҳ ﷺ: «Эй ансорлар жамоаси! Аллоҳ сизларни покланиш борасида мақтади. Сизларнинг поклигингиз қанақа?» дедилар. Улар: «Биз намоз учун таҳарат оламиз, жунубликдан ғусл қиламиз ва сув билан истинжо қиламиз», дедилар. У зот: «Ана шу экан, бас, унга риоя қилинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُصْعَبٍ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، اخْتَلَفَا بِالأَبْوَاءِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ ‏.‏ وَقَالَ الْمِسْوَرُ بْنُ مَخْرَمَةَ لاَ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ ‏.‏ فَأَرْسَلَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ إِلَى أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ أَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ، فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ بَيْنَ الْقَرْنَيْنِ وَهُوَ يَسْتَتِرُ بِثَوْبٍ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَنْ هَذَا قُلْتُ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُنَيْنٍ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ أَسْأَلُكَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَغْسِلُ رَأْسَهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ قَالَ فَوَضَعَ أَبُو أَيُّوبَ يَدَهُ عَلَى الثَّوْبِ فَطَأْطَأَهُ حَتَّى بَدَا لِي رَأْسُهُ ثُمَّ قَالَ لإِنْسَانٍ يَصُبُّ عَلَيْهِ اصْبُبْ ‏.‏ فَصَبَّ عَلَى رَأْسِهِ ثُمَّ حَرَّكَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُهُ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَفْعَلُ ‏.‏

Abdulloh ibn Hunayn (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Abbos bilan Misvar ibn Maxrama Abvo degan joyda ixtilof qilishdi. Abdulloh ibn Abbos: «Ehromdagi kishi boshini yuvsa boʻladi», dedi. Misvar ibn Maxrama esa: «Ehromdagi kishi boshini yuvmaydi», dedi. Ibn Abbos meni bu haqda soʻrash uchun Abu Ayyub al-Ansoriyning oldiga yubordi. Men uni ikki ustun orasida gʻusl qilayotgan, bir kiyim bilan toʻsinib turgan holda topdim. Men unga salom berdim. U: «Kim bu?» dedi. Men: «Men Abdulloh ibn Hunaynman. Meni sizga Abdulloh ibn Abbos yubordi, Rasululloh ﷺ ehromda boshlarini qanday yuvishlarini sizdan soʻramoqchiman», dedim. Shunda Abu Ayyub qoʻlini kiyimga qoʻyib, uni pastga tushirdi, hatto boshi menga koʻrindi. Soʻng uning ustiga suv quyayotgan bir kishiga: «Quy», dedi. U boshiga suv quydi. Keyin u boshini ikki qoʻli bilan silab, ularni oldiga va orqasiga yurgizdi. Soʻng: «Men u zot ﷺning ana shunday qilganlarini koʻrganman», dedi.Абдуллоҳ ибн Ҳунайн (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Аббос билан Мисвар ибн Махрама Абво деган жойда ихтилоф қилишди. Абдуллоҳ ибн Аббос: «Эҳромдаги киши бошини ювса бўлади», деди. Мисвар ибн Махрама эса: «Эҳромдаги киши бошини ювмайди», деди. Ибн Аббос мени бу ҳақда сўраш учун Абу Айюб ал-Ансорийнинг олдига юборди. Мен уни икки устун орасида ғусл қилаётган, бир кийим билан тўсиниб турган ҳолда топдим. Мен унга салом бердим. У: «Ким бу?» деди. Мен: «Мен Абдуллоҳ ибн Ҳунайнман. Мени сизга Абдуллоҳ ибн Аббос юборди, Расулуллоҳ ﷺ эҳромда бошларини қандай ювишларини сиздан сўрамоқчиман», дедим. Шунда Абу Айюб қўлини кийимга қўйиб, уни пастга туширди, ҳатто боши менга кўринди. Сўнг унинг устига сув қуяётган бир кишига: «Қуй», деди. У бошига сув қуйди. Кейин у бошини икки қўли билан силаб, уларни олдига ва орқасига юргизди. Сўнг: «Мен у зот ﷺнинг ана шундай қилганларини кўрганман», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْخَطْمِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا أَيُّوبَ الأَنْصَارِيَّ، يَقُولُ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ فِي حِجَّةِ الْوَدَاعِ بِالْمُزْدَلِفَةِ ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Vidolashuv hajida Muzdalifada Rasululloh ﷺ bilan shom va xufton namozlarini oʻqidim», dedi.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Видолашув ҳажида Муздалифада Расулуллоҳ ﷺ билан шом ва хуфтон намозларини ўқидим», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، حَدَّثَنِي الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيَّادٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا أَيُّوبَ الأَنْصَارِيَّ كَيْفَ كَانَتِ الضَّحَايَا فِيكُمْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ كَانَ الرَّجُلُ فِي عَهْدِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُضَحِّي بِالشَّاةِ عَنْهُ وَعَنْ أَهْلِ بَيْتِهِ فَيَأْكُلُونَ وَيُطْعِمُونَ ثُمَّ تَبَاهَى النَّاسُ فَصَارَ كَمَا تَرَى ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: undan Rasululloh ﷺ davrida sizlarning oranglarda qurbonliklar qanday boʻlar edi, deb soʻralganda, u dedi: «Nabiy ﷺ davrida kishi bir qoʻyni oʻzi va ahli oilasi nomidan qurbonlik qilar, ular undan yer va boshqalarga ham yedirar edilar. Soʻng odamlar bir-birlari bilan faxrlanadigan boʻldilar va u siz koʻrgan holga kelib qoldi».Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: ундан Расулуллоҳ ﷺ даврида сизларнинг орангларда қурбонликлар қандай бўлар эди, деб сўралганда, у деди: «Набий ﷺ даврида киши бир қўйни ўзи ва аҳли оиласи номидан қурбонлик қилар, улар ундан ер ва бошқаларга ҳам едирар эдилар. Сўнг одамлар бир-бирлари билан фахрланадиган бўлдилар ва у сиз кўрган ҳолга келиб қолди».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - أَظُنُّهُ - عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ، أَنَّهُمْ غَزَوْا غَزْوَةَ السَّلاَسِلِ فَفَاتَهُمُ الْغَزْوُ فَرَابَطُوا ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى مُعَاوِيَةَ وَعِنْدَهُ أَبُو أَيُّوبَ وَعُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ فَقَالَ عَاصِمٌ يَا أَبَا أَيُّوبَ فَاتَنَا الْغَزْوُ الْعَامَ وَقَدْ أُخْبِرْنَا أَنَّهُ مَنْ صَلَّى فِي الْمَسَاجِدِ الأَرْبَعَةِ غُفِرَ لَهُ ذَنْبُهُ ‏.‏ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي أَدُلُّكَ عَلَى أَيْسَرَ مِنْ ذَلِكَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ مَنْ تَوَضَّأَ كَمَا أُمِرَ وَصَلَّى كَمَا أُمِرَ غُفِرَ لَهُ مَا قَدَّمَ مِنْ عَمَلٍ ‏"‏ ‏.‏ أَكَذَلِكَ يَا عُقْبَةُ قَالَ نَعَمْ ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: unga Osim: «Ey Abu Ayyub, bu yil biz gʻazotdan quruq qoldik. Bizga toʻrt masjidda namoz oʻqigan kishining gunohi kechirilishi aytilgan edi», dedi. U: «Ey birodarim oʻgʻli, senga bundan ham osonrogʻini koʻrsatayinmi? Men Rasululloh ﷺni: ‹Kim buyurilganidek taharat olib, buyurilganidek namoz oʻqisa, avval qilgan amali (gunohi) kechiriladi›, deb aytganlarini eshitganman», dedi.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: унга Осим: «Эй Абу Айюб, бу йил биз ғазотдан қуруқ қолдик. Бизга тўрт масжидда намоз ўқиган кишининг гуноҳи кечирилиши айтилган эди», деди. У: «Эй биродарим ўғли, сенга бундан ҳам осонроғини кўрсатайинми? Мен Расулуллоҳ ﷺни: ‹Ким буюрилганидек таҳарат олиб, буюрилганидек намоз ўқиса, аввал қилган амали (гуноҳи) кечирилади›, деб айтганларини эшитганман», деди.