وَعَنْ شَرِيكِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ: كُنْتُ أَتَمَنَّى أَنْ أَلْقَى رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْأَلُهُ عَنِ الْخَوَارِجِ فَلَقِيْتُ أَبَا بَرْزَةَ فِي يَوْمِ عِيدٍ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقُلْتُ لَهُ: هَلْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ الْخَوَارِجَ؟ قَالَ: نعمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأُذُنَيَّ وَرَأَيْتُهُ بِعَيْنَيَّ: أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَالٍ فَقَسَمَهُ فَأَعْطَى مَنْ عَنْ يَمِينِهِ وَمَنْ عَنْ شِمَالِهِ وَلَمْ يُعْطِ مَنْ وَرَاءَهُ شَيْئًا. فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ وَرَائِهِ فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ مَا عَدَلْتَ فِي الْقِسْمَةِ رَجُلٌ أَسْوَدُ مَطْمُومُ الشَّعْرِ عَلَيْهِ ثَوْبَانِ أَبْيَضَانِ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَضَبًا شَدِيدًا وَقَالَ: «وَاللَّهِ لَا تَجِدُونَ بَعْدِي رَجُلًا هُوَ أَعْدَلُ مِنِّي» ثُمَّ قَالَ: «يخرُجُ فِي آخرِ الزَّمانِ قومٌ كأنَّ هَذَا مِنْهُم يقرؤون الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنَ الْإِسْلَامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ سِيمَاهُمُ التَّحْلِيقُ لَا يَزَالُونَ يَخْرُجُونَ حَتَّى يَخْرُجَ آخِرُهُمْ مَعَ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ هُمْ شَرُّ الْخَلْقِ والخليقة» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ
Abu Barza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi undan xavorijlar haqida soʻraganida, u dedi: «Rasululloh ﷺni oʻz qulogʻim bilan eshitdim va oʻz koʻzim bilan koʻrdim. Rasululloh ﷺga bir mol keltirilib, u zot uni taqsimladilar. Oʻng tomonidagilar va chap tomonidagilarga berdilar, orqasidagilarga esa hech narsa bermadilar. Shunda orqasida bir kishi turib: ‹Ey Muhammad, taqsimda odil boʻlmadingiz!› dedi. U qora, sochi qirilgan, egnida ikkita oq kiyim bor kishi edi. Rasululloh ﷺ qattiq gʻazablandilar va: «Allohga qasamki, mendan keyin siz mendan koʻra odilroq kishini topolmaysiz», dedilar. Soʻng: «Oxirzamonda bir qavm chiqadi, goʻyo bu ulardandir. Ular Qurʼon oʻqiydilar, ammo u boʻgʻizlaridan oʻtmaydi. Ular oʻqning ovdan oʻtib ketganidek islomdan chiqib ketadilar. Ularning belgisi — bosh qirishdir. Ular toʻxtamay chiqaveradilar, hatto ularning oxirgisi Masih Dajjol bilan chiqadi. Bas, ularni uchratsangiz, oʻldiringlar, ular xaloyiqning va jamiki maxluqotning eng yomonidir», dedilar». Abu Abdurrahmon (rahimahulloh) aytdi: Sharik ibn Shihob unchalik mashhur roviy emas.Абу Барза (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши ундан хаворижлар ҳақида сўраганида, у деди: «Расулуллоҳ ﷺни ўз қулоғим билан эшитдим ва ўз кўзим билан кўрдим. Расулуллоҳ ﷺга бир мол келтирилиб, у зот уни тақсимладилар. Ўнг томонидагилар ва чап томонидагиларга бердилар, орқасидагиларга эса ҳеч нарса бермадилар. Шунда орқасида бир киши туриб: ‹Эй Муҳаммад, тақсимда одил бўлмадингиз!› деди. У қора, сочи қирилган, эгнида иккита оқ кийим бор киши эди. Расулуллоҳ ﷺ қаттиқ ғазабландилар ва: «Аллоҳга қасамки, мендан кейин сиз мендан кўра одилроқ кишини тополмайсиз», дедилар. Сўнг: «Охирзамонда бир қавм чиқади, гўё бу улардандир. Улар Қуръон ўқийдилар, аммо у бўғизларидан ўтмайди. Улар ўқнинг овдан ўтиб кетганидек исломдан чиқиб кетадилар. Уларнинг белгиси — бош қиришдир. Улар тўхтамай чиқаверадилар, ҳатто уларнинг охиргиси Масиҳ Дажжол билан чиқади. Бас, уларни учратсангиз, ўлдиринглар, улар халойиқнинг ва жамики махлуқотнинг энг ёмонидир», дедилар». Абу Абдурраҳмон (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Шарик ибн Шиҳоб унчалик машҳур ровий эмас.