حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ،. وَحَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، وَيَزِيدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا مَعَ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْنَا صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ أَنَا كُنْتُ أَحْفَظَكُمْ لِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَيْتُهُ إِذَا كَبَّرَ جَعَلَ يَدَيْهِ حِذَاءَ مَنْكِبَيْهِ، وَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ يَدَيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ، ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ، فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ اسْتَوَى حَتَّى يَعُودَ كُلُّ فَقَارٍ مَكَانَهُ، فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ وَلاَ قَابِضِهِمَا، وَاسْتَقْبَلَ بِأَطْرَافِ أَصَابِعِ رِجْلَيْهِ الْقِبْلَةَ، فَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ جَلَسَ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْيُمْنَى، وَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ قَدَّمَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الأُخْرَى وَقَعَدَ عَلَى مَقْعَدَتِهِ. وَسَمِعَ اللَّيْثُ يَزِيدَ بْنَ أَبِي حَبِيبٍ وَيَزِيدُ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَلْحَلَةَ وَابْنُ حَلْحَلَةَ مِنَ ابْنِ عَطَاءٍ. قَالَ أَبُو صَالِحٍ عَنِ اللَّيْثِ كُلُّ فَقَارٍ. وَقَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَهُ كُلُّ فَقَارٍ.
Muhammad ibn Amr ibn Ato (Abu Humayddan) rivoyat qiladi: Men Rasululloh ﷺ ning baʼzi sahobalari bilan oʻtirgan edim; biz Paygʻambar ﷺ ning namoz oʻqish (usuli) haqida soʻzlashayotgan edik. Abu Humayd as-Soidiy: «Men Rasululloh ﷺ ning namozini sizlarning har biringizdan koʻproq eslayman. Men u zotni — takbir aytganda ikki qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarganlarini; rukuʼda qoʻllarini ikki tizzaga qoʻyib, belini tekis (tik) tutganlarini; soʻng rukuʼdan barcha umurtqalar oʻz oʻrniga kelguncha tik turganlarini koʻrdim. Sajdalarda u zot ikki qoʻllarini yerga qoʻyib, bilaklarini yerdan va badanlaridan uzoq tutdi; oyoq barmoqlari Qiblaga qaragan edi. Ikkinchi rakatda oʻtirganda chap oyoqlari ustida oʻtirib, oʻngini tik tutdi; soʻnggi rakatda chap oyoqlarini oldinga chiqarib, ikkinchi oyoqni tik tutdi va dumbasi ustida oʻtirdi», — dedi.Муҳаммад ибн Амр ибн Ато (Абу Ҳумайддан) ривоят қилади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг баъзи саҳобалари билан ўтирган эдим; биз Пайғамбар ﷺ нинг намоз ўқиш (усули) ҳақида сўзлашаётган эдик. Абу Ҳумайд ас-Соидий: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг намозини сизларнинг ҳар бирингиздан кўпроқ эслайман. Мен у зотни — такбир айтганда икки қўлларини елкалари баробаригача кўтарганларини; рукуъда қўлларини икки тиззага қўйиб, белини текис (тик) тутганларини; сўнг рукуъдан барча умуртқалар ўз ўрнига келгунча тик турганларини кўрдим. Саждаларда у зот икки қўлларини ерга қўйиб, билакларини ердан ва баданларидан узоқ тутди; оёқ бармоқлари Қиблага қараган эди. Иккинчи ракатда ўтирганда чап оёқлари устида ўтириб, ўнгини тик тутди; сўнгги ракатда чап оёқларини олдинга чиқариб, иккинчи оёқни тик тутди ва думбаси устида ўтирди», — деди.