حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَقَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ " .
Abu Humayd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozga turganlarida qiblaga yuzlanib, ikki qoʻllarini koʻtarardilar va «Allohu akbar», derdilar.Абу Ҳумайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозга турганларида қиблага юзланиб, икки қўлларини кўтарардилар ва «Аллоҳу акбар», дердилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ: حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ سَمِعْتُهُ، وَهُوَ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ، أَحَدُهُمْ أَبُو قَتَادَةَ بْنُ رِبْعِيٍّ قَالَ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا قَامَ فِي الصَّلاَةِ اعْتَدَلَ قَائِمًا، وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ، ثُمَّ قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ " . وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ، رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ، فَإِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . رَفَعَ يَدَيْهِ فَاعْتَدَلَ، فَإِذَا قَامَ مِنَ الثِّنْتَيْنِ، كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ، كَمَا صَنَعَ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلاَةَ .
Abu Humayd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺning sahobalaridan oʻn kishi orasida edi, ulardan biri Abu Qatoda ibn Ribʼiy edi. U: «Men sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺning namozlarini eng yaxshi biladiganingizman. U zot namozga turganlarida tik turar va qoʻllarini yelkalari barobarida koʻtarar, soʻng ‹Allohu akbar› der edilar. Rukuʼga bormoqchi boʻlganlarida qoʻllarini yelkalari barobarida koʻtarar edilar. ‹Samiʼallohu liman hamidah› deganlarida qoʻllarini koʻtarib tik turar edilar. Ikki rakaatdan turganlarida takbir aytib, namozni boshlaganlaridagidek qoʻllarini yelkalari barobarida koʻtarar edilar», dedi.Абу Ҳумайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан ўн киши орасида эди, улардан бири Абу Қатода ибн Рибъий эди. У: «Мен сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺнинг намозларини энг яхши биладиганингизман. У зот намозга турганларида тик турар ва қўлларини елкалари баробарида кўтарар, сўнг ‹Аллоҳу акбар› дер эдилар. Рукуъга бормоқчи бўлганларида қўлларини елкалари баробарида кўтарар эдилар. ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деганларида қўлларини кўтариб тик турар эдилар. Икки ракаатдан турганларида такбир айтиб, намозни бошлаганларидагидек қўлларини елкалари баробарида кўтарар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ سَهْلٍ السَّاعِدِيُّ، قَالَ اجْتَمَعَ أَبُو حُمَيْدٍ وَأَبُو أُسَيْدٍ السَّاعِدِيُّ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَذَكَرُوا صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَامَ فَكَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ، ثُمَّ رَفَعَ حِينَ كَبَّرَ لِلرُّكُوعِ، ثُمَّ قَامَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ، وَاسْتَوَى حَتَّى رَجَعَ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ .
Abu Humayd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Humayd, Abu Usayd as-Soidiy, Sahl ibn Saʼd va Muhammad ibn Maslama toʻplanib, Rasululloh ﷺning namozlari haqida soʻzlashdilar. Abu Humayd: «Men sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺning namozlarini eng yaxshi biladiganingizman. Rasululloh ﷺ turib, takbir aytib, qoʻllarini koʻtardilar. Soʻng rukuʼ uchun takbir aytganlarida yana koʻtardilar. Soʻng turib qoʻllarini koʻtardilar va har bir suyak oʻz oʻrniga qaytguncha tik turdilar», dedi.Абу Ҳумайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Ҳумайд, Абу Усайд ас-Соидий, Саҳл ибн Саъд ва Муҳаммад ибн Маслама тўпланиб, Расулуллоҳ ﷺнинг намозлари ҳақида сўзлашдилар. Абу Ҳумайд: «Мен сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺнинг намозларини энг яхши биладиганингизман. Расулуллоҳ ﷺ туриб, такбир айтиб, қўлларини кўтардилар. Сўнг рукуъ учун такбир айтганларида яна кўтардилар. Сўнг туриб қўлларини кўтардилар ва ҳар бир суяк ўз ўрнига қайтгунча тик турдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ، فِي عَشْرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِيهِمْ أَبُو قَتَادَةَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ . قَالُوا لِمَ فَوَاللَّهِ مَا كُنْتَ بِأَكْثَرِنَا لَهُ تَبَعَةً وَلاَ أَقْدَمَنَا لَهُ صُحْبَةً . قَالَ بَلَى . قَالُوا فَاعْرِضْ . قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ كَبَّرَ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ وَيَقِرَّ كُلُّ عُضْوٍ مِنْهُ فِي مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَقْرَأُ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يَرْكَعُ وَيَضَعُ رَاحَتَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ مُعْتَمِدًا لاَ يَصُبُّ رَأْسَهُ وَلاَ يُقْنِعُ مُعْتَدِلاً ثُمَّ يَقُولُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ حَتَّى يَقِرَّ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَهْوِي إِلَى الأَرْضِ وَيُجَافِي يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا وَيَفْتَخُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ إِذَا سَجَدَ ثُمَّ يَسْجُدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَجْلِسُ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ مِنْهُ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَقُومُ فَيَصْنَعُ فِي الرَّكْعَةِ الأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا صَنَعَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلاَةِ ثُمَّ يُصَلِّي بَقِيَّةَ صَلاَتِهِ هَكَذَا حَتَّى إِذَا كَانَتِ السَّجْدَةُ الَّتِي يَنْقَضِي فِيهَا التَّسْلِيمُ أَخَّرَ إِحْدَى رِجْلَيْهِ وَجَلَسَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْسَرِ مُتَوَرِّكًا . قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا كَانَ يُصَلِّي رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ .
Abu Humayd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺ ning sahobalaridan oʻn kishi orasida, ular ichida Abu Qatoda ham bor edi, shunday dedi: «Men sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺ ning namozlarini eng yaxshi bilguvchingizman». Ular: «Nega? Vallohi, sen bizdan koʻra u zotga koʻproq ergashgan ham, u zot bilan bizdan oldinroq suhbatda boʻlgan ham emassan», deyishdi. U: «Yoʻq, shunday», dedi. Ular: «Unda koʻrsat», deyishdi. U shunday dedi: «Rasululloh ﷺ namozga turganlarida takbir aytar, soʻng qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarar va har bir aʻzosi oʻz oʻrnida qaror topardi. Soʻng qiroat qilar, soʻng takbir aytib qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarardilar. Soʻng ruku qilib, kaftlarini tizzalariga qoʻyar, tayanib turar, boshini na quyi egar va na yuqori koʻtarib, tekis tutardilar. Soʻng: «Samiʻallohu liman hamidah», deb qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarardilar, toki har bir suyagi oʻz oʻrniga qaytguncha. Soʻng yerga engashar va qoʻllarini yon tomonlaridan uzoqroq tutardilar. Soʻng boshini koʻtarib, chap oyogʻini bukib uning ustiga oʻtirar, sajda qilganda oyoq barmoqlarini qiblaga qaratardilar. Soʻng sajda qilardilar. Soʻng takbir aytib chap oyoqlari ustiga oʻtirar, toki har bir suyagi oʻz oʻrniga qaytguncha. Soʻng turib, boshqa rakatda ham shunday qilardilar. Soʻng ikki rakatdan turganlarida namoz boshida qilgani kabi qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarardilar. Soʻng namozining qolganini ham shunday ado etardilar, toki salom bilan tugaydigan oxirgi sajdaga yetganlarida bir oyogʻini keyinga surib, chap tomoniga oʻtirardilar». Ular: «Rost aytding, Rasululloh ﷺ mana shunday namoz oʻqirdilar», deyishdi.Абу Ҳумайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобаларидан ўн киши орасида, улар ичида Абу Қатода ҳам бор эди, шундай деди: «Мен сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларини энг яхши билгувчингизман». Улар: «Нега? Валлоҳи, сен биздан кўра у зотга кўпроқ эргашган ҳам, у зот билан биздан олдинроқ суҳбатда бўлган ҳам эмассан», дейишди. У: «Йўқ, шундай», деди. Улар: «Унда кўрсат», дейишди. У шундай деди: «Расулуллоҳ ﷺ намозга турганларида такбир айтар, сўнг қўлларини елкалари баробаригача кўтарар ва ҳар бир аъзоси ўз ўрнида қарор топарди. Сўнг қироат қилар, сўнг такбир айтиб қўлларини елкалари баробаригача кўтарардилар. Сўнг руку қилиб, кафтларини тиззаларига қўяр, таяниб турар, бошини на қуйи эгар ва на юқори кўтариб, текис тутардилар. Сўнг: «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ», деб қўлларини елкалари баробаригача кўтарардилар, токи ҳар бир суяги ўз ўрнига қайтгунча. Сўнг ерга энгашар ва қўлларини ён томонларидан узоқроқ тутардилар. Сўнг бошини кўтариб, чап оёғини букиб унинг устига ўтирар, сажда қилганда оёқ бармоқларини қиблага қаратардилар. Сўнг сажда қилардилар. Сўнг такбир айтиб чап оёқлари устига ўтирар, токи ҳар бир суяги ўз ўрнига қайтгунча. Сўнг туриб, бошқа ракатда ҳам шундай қилардилар. Сўнг икки ракатдан турганларида намоз бошида қилгани каби қўлларини елкалари баробаригача кўтарардилар. Сўнг намозининг қолганини ҳам шундай адо этардилар, токи салом билан тугайдиган охирги саждага етганларида бир оёғини кейинга суриб, чап томонига ўтирардилар». Улар: «Рост айтдинг, Расулуллоҳ ﷺ мана шундай намоз ўқирдилар», дейишди.