Abu Hurayra Abdurrahmon ibn Saxr ad-Davsiy

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ تَفْضُلُ صَلاَةُ الْجَمِيعِ صَلاَةَ أَحَدِكُمْ وَحْدَهُ بِخَمْسٍ وَعِشْرِينَ جُزْءًا، وَتَجْتَمِعُ مَلاَئِكَةُ اللَّيْلِ وَمَلاَئِكَةُ النَّهَارِ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ ‏[quran sura="17" aya_start="78" aya_end="78"]{‏إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا‏}‏

Abu Salama ibn Abdurrahmon (Abu Hurayradan) rivoyat qiladi: Abu Hurayra: «Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganini eshitdim: ‹Jamoat namozi yakka oʻqilgan namozdan yigirma besh barobar koʻproq savoblidir. Tungi farishtalar va kunduzgi farishtalar bomdod namozi paytida (bir-biriga) yigʻiladi›», — dedi. Soʻng Abu Hurayra qoʻshimcha qildi: «Xohlasangiz, ‹Albatta, bomdod (namozi)ning Qurʼon tilovati guvohlik qilingan(dir)› (Isro, 78) — degan (oyatni) oʻqing».Абу Салама ибн Абдурраҳмон (Абу Ҳурайрадан) ривоят қилади: Абу Ҳурайра: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганини эшитдим: ‹Жамоат намози якка ўқилган намоздан йигирма беш баробар кўпроқ савоблидир. Тунги фаришталар ва кундузги фаришталар бомдод намози пайтида (бир-бирига) йиғилади›», — деди. Сўнг Абу Ҳурайра қўшимча қилди: «Хоҳласангиз, ‹Албатта, бомдод (намози)нинг Қуръон тиловати гувоҳлик қилинган(дир)› (Исро, 78) — деган (оятни) ўқинг».

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ الْعَتَمَةَ فَقَرَأَ ‏[quran sura="84" aya_start="1" aya_end="1"]{‏إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ‏}‏ فَسَجَدَ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ سَجَدْتُ خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَاهُ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men xufton namozini Abu Hurayra orqasida oʻqidim; u ‹Izas-samaaʼun-shaqqat› (Inshiqoq surasi)ni oʻqidi va sajda qildi. Men soʻraganimda, u: «Men Abul-Qosim (Paygʻambar ﷺ) orqasida (bu surani oʻqiganlarida) sajda qilgan edim; men uni (u zotga) yoʻliqguncha shunday qilaveraman», — dedi.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен хуфтон намозини Абу Ҳурайра орқасида ўқидим; у ‹Изас-самааъун-шаққат› (Иншиқоқ сураси)ни ўқиди ва сажда қилди. Мен сўраганимда, у: «Мен Абул-Қосим (Пайғамбар ﷺ) орқасида (бу сурани ўқиганларида) сажда қилган эдим; мен уни (у зотга) йўлиқгунча шундай қилавераман», — деди.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنِي التَّيْمِيُّ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ الْعَتَمَةَ فَقَرَأَ ‏[quran sura="84" aya_start="1" aya_end="1"]{‏إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ‏}‏ فَسَجَدَ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ قَالَ سَجَدْتُ بِهَا خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَاهُ‏.‏

Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni men xufton namozini Abu Hurayra bilan oʻqidim; u ‹Izas-samaaʼun-shaqqat› (Inshiqoq surasi)ni oʻqidi va sajda qildi. Men: «Bu nima?» — dedim. U: «Men Abul-Qosim (Paygʻambar ﷺ) orqasida (bu surani oʻqiganlarida) sajda qilgan edim; men uni (u zotga) yoʻliqguncha shunday qilaveraman», — dedi.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни мен хуфтон намозини Абу Ҳурайра билан ўқидим; у ‹Изас-самааъун-шаққат› (Иншиқоқ сураси)ни ўқиди ва сажда қилди. Мен: «Бу нима?» — дедим. У: «Мен Абул-Қосим (Пайғамбар ﷺ) орқасида (бу сурани ўқиганларида) сажда қилган эдим; мен уни (у зотга) йўлиқгунча шундай қилавераман», — деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي بِهِمْ، فَيُكَبِّرُ كُلَّمَا خَفَضَ وَرَفَعَ، فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ إِنِّي لأَشْبَهُكُمْ صَلاَةً بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Abu Salama (Abu Hurayradan) rivoyat qiladi: Abu Hurayra bizga imomlik qilganida, har rukuʼ va (tik) turishda takbir aytar edi. Namozni tugatgach: «Mening namozim sizlarning har biringiznikidan Rasululloh ﷺ ning namoziga koʻproq oʻxshaydi», — der edi.Абу Салама (Абу Ҳурайрадан) ривоят қилади: Абу Ҳурайра бизга имомлик қилганида, ҳар рукуъ ва (тик) туришда такбир айтар эди. Намозни тугатгач: «Менинг намозим сизларнинг ҳар бирингизникидан Расулуллоҳ ﷺ нинг намозига кўпроқ ўхшайди», — дер эди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ، ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لَمِنْ حَمِدَهُ‏.‏ حِينَ يَرْفَعُ صُلْبَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ، ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ ـ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ‏{‏بْنُ صَالِحٍ عَنِ اللَّيْثِ‏}‏ وَلَكَ الْحَمْدُ ـ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ، ثُمَّ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي الصَّلاَةِ كُلِّهَا حَتَّى يَقْضِيَهَا، وَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الثِّنْتَيْنِ بَعْدَ الْجُلُوسِ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan ham rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozga turganlarida, namozni boshlayotganda takbir aytar, soʻng rukuʼda (takbir aytar) edilar. Rukuʼdan turganda ‹Samiʼalloohu liman hamidah› der, soʻng tik turgan holda ‹Robbana lakal-hamd› der edilar. (Lays: «(Paygʻambar ﷺ) ‹Va lakal-hamd› der edilar», — dedi.) U zot sajda qilayotganda va sajdadan bosh koʻtarganda takbir aytar; yana sajda qilganda va bosh koʻtarganda takbir aytar edilar. Soʻng namoz tugaguncha butun namozda shunday qilar edilar. Ikkinchi rakatdan (at-Tahiyyat uchun oʻtirgach) turganda takbir aytar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ҳам ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозга турганларида, намозни бошлаётганда такбир айтар, сўнг рукуъда (такбир айтар) эдилар. Рукуъдан турганда ‹Самиъаллооҳу лиман ҳамидаҳ› дер, сўнг тик турган ҳолда ‹Роббана лакал-ҳамд› дер эдилар. (Лайс: «(Пайғамбар ﷺ) ‹Ва лакал-ҳамд› дер эдилар», — деди.) У зот сажда қилаётганда ва саждадан бош кўтарганда такбир айтар; яна сажда қилганда ва бош кўтарганда такбир айтар эдилар. Сўнг намоз тугагунча бутун намозда шундай қилар эдилар. Иккинчи ракатдан (ат-Таҳийят учун ўтиргач) турганда такбир айтар эдилар.

حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لأُقَرِّبَنَّ صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقْنُتُ فِي الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ مِنْ صَلاَةِ الظُّهْرِ وَصَلاَةِ الْعِشَاءِ، وَصَلاَةِ الصُّبْحِ، بَعْدَ مَا يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ فَيَدْعُو لِلْمُؤْمِنِينَ وَيَلْعَنُ الْكُفَّارَ‏.‏

Abu Salama (Abu Hurayradan) rivoyat qiladi: Abu Hurayra: «Shubhasiz, mening namozim Paygʻambar ﷺ ning namoziga oʻxshaydi», — dedi. Abu Hurayra peshin, xufton va bomdod namozlarining soʻnggi rakatida ‹Samiʼalloohu liman hamidah› degandan keyin qunut oʻqir edi. U moʻminlar uchun magʻfirat soʻrar va kofirlarga laʼnat aytar edi.Абу Салама (Абу Ҳурайрадан) ривоят қилади: Абу Ҳурайра: «Шубҳасиз, менинг намозим Пайғамбар ﷺ нинг намозига ўхшайди», — деди. Абу Ҳурайра пешин, хуфтон ва бомдод намозларининг сўнгги ракатида ‹Самиъаллооҳу лиман ҳамидаҳ› дегандан кейин қунут ўқир эди. У мўминлар учун мағфират сўрар ва кофирларга лаънат айтар эди.

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، كَانَ يُكَبِّرُ فِي كُلِّ صَلاَةٍ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ وَغَيْرِهَا فِي رَمَضَانَ وَغَيْرِهِ، فَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ، ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ ثُمَّ يَقُولُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ‏.‏ قَبْلَ أَنْ يَسْجُدَ، ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ‏.‏ حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الْجُلُوسِ فِي الاِثْنَتَيْنِ، وَيَفْعَلُ ذَلِكَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ حَتَّى يَفْرُغَ مِنَ الصَّلاَةِ، ثُمَّ يَقُولُ حِينَ يَنْصَرِفُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لأَقْرَبُكُمْ شَبَهًا بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنْ كَانَتْ هَذِهِ لَصَلاَتَهُ حَتَّى فَارَقَ الدُّنْيَا‏.‏

Abu Bakr ibn Abdurrahmon va Abu Salama (Abu Hurayradan) rivoyat qiladi: Abu Hurayra barcha namozlarda — farz va nafl, Ramazon oyida yoki boshqa oylarda — takbir aytar edi. U namozga turganda va rukuʼda takbir aytar; soʻng ‹Samiʼalloohu liman hamidah› der, sajdaga borishdan oldin ‹Robbana va lakal-hamd› der edi. Soʻng sajdaga borganda va sajdadan bosh koʻtarganda takbir aytar; (ikkinchi marta) sajdaga borganda va sajdadan bosh koʻtarganda yana takbir aytar edi. Ikkinchi rakatdan turganda ham takbir aytar edi. Namoz tugaguncha har rakatda shunday qilar edi. Namozni tugatgach: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, shubhasiz, mening namozim sizlarnikidan Rasululloh ﷺ ning namoziga koʻproq oʻxshaydi; bu — u zot dunyodan oʻtguncha (oʻqigan) namozlari edi», — der edi.Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ва Абу Салама (Абу Ҳурайрадан) ривоят қилади: Абу Ҳурайра барча намозларда — фарз ва нафл, Рамазон ойида ёки бошқа ойларда — такбир айтар эди. У намозга турганда ва рукуъда такбир айтар; сўнг ‹Самиъаллооҳу лиман ҳамидаҳ› дер, саждага боришдан олдин ‹Роббана ва лакал-ҳамд› дер эди. Сўнг саждага борганда ва саждадан бош кўтарганда такбир айтар; (иккинчи марта) саждага борганда ва саждадан бош кўтарганда яна такбир айтар эди. Иккинчи ракатдан турганда ҳам такбир айтар эди. Намоз тугагунча ҳар ракатда шундай қилар эди. Намозни тугатгач: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, шубҳасиз, менинг намозим сизларникидан Расулуллоҳ ﷺ нинг намозига кўпроқ ўхшайди; бу — у зот дунёдан ўтгунча (ўқиган) намозлари эди», — дер эди.

وَقَالَ لَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ يُصَلِّي فِي مَكَانِهِ الَّذِي صَلَّى فِيهِ الْفَرِيضَةَ‏.‏ وَفَعَلَهُ الْقَاسِمُ‏.‏ وَيُذْكَرُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَفَعَهُ لاَ يَتَطَوَّعُ الإِمَامُ فِي مَكَانِهِ‏.‏ وَلَمْ يَصِحَّ‏.‏

Nofiʼ (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Ibn Umar farz namoz oʻqigan joyida (nafl) namozlarini oʻqir edi. Qosim (ibn Muhammad ibn Abu Bakr) ham shunday qilar edi. Abu Hurayradan (Paygʻambar ﷺ dan) kelgan — imomni farz namoz oʻqigan joyida (nafl) namoz oʻqishdan qaytaruvchi — rivoyat nodurustdir.Нофиъ (Ибн Умардан) ривоят қилади: Ибн Умар фарз намоз ўқиган жойида (нафл) намозларини ўқир эди. Қосим (ибн Муҳаммад ибн Абу Бакр) ҳам шундай қилар эди. Абу Ҳурайрадан (Пайғамбар ﷺ дан) келган — имомни фарз намоз ўқиган жойида (нафл) намоз ўқишдан қайтарувчи — ривоят нодурустдир.