حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، - يَعْنِي ابْنَ بُرْقَانَ - عَنْ يَزِيدَ، - يَعْنِي ابْنَ الأَصَمِّ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَرْفَعُهُ قَالَ " الأَرْوَاحُ جُنُودٌ مُجَنَّدَةٌ فَمَا تَعَارَفَ مِنْهَا ائْتَلَفَ وَمَا تَنَاكَرَ مِنْهَا اخْتَلَفَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) buni Nabiy ﷺ ga marfuʼ qilib (koʻtarib) rivoyat qiladi: «Ruhlar saf tortgan qoʻshinlardir. Ulardan bir-birini taniganlari (oʻzaro) inoq boʻladi, bir-birini tanimaganlari esa (oʻzaro) ixtilof qiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) буни Набий ﷺ га марфуъ қилиб (кўтариб) ривоят қилади: «Руҳлар саф тортган қўшинлардир. Улардан бир-бирини таниганлари (ўзаро) иноқ бўлади, бир-бирини танимаганлари эса (ўзаро) ихтилоф қилади», дедилар.