حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءِ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْعَبْدِيِّ أَوْ الْخَوْلَانِيِّ قَالَجَلَسْتُ مَجْلِسًا فِيهِ عِشْرُونَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِذَا فِيهِمْ شَابٌّ حَدِيثُ السِّنِّ حَسَنُ الْوَجْهِ أَدْعَجُ الْعَيْنَيْنِ أَغَرُّ الثَّنَايَا فَإِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَيْءٍ فَقَالَ قَوْلًا انْتَهَوْا إِلَى قَوْلِهِ فَإِذَا هُوَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ جِئْتُ فَإِذَا هُوَ يُصَلِّي إِلَى سَارِيَةٍ قَالَ فَحَذَفَ مِنْ صَلَاتِهِ ثُمَّ احْتَبَى فَسَكَتَ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ مِنْ جَلَالِ اللَّهِ قَالَ أَاللَّهِ قَالَ قُلْتُ أَاللَّهِ قَالَ فَإِنَّ مِنْ الْمُتَحَابِّينَ فِي اللَّهِ فِيمَا أَحْسَبُ أَنَّهُ قَالَ فِي ظِلِّ اللَّهِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ ثُمَّ لَيْسَ فِي بَقِيَّتِهِ شَكٌّ يَعْنِي فِي بَقِيَّةِ الْحَدِيثِ يُوضَعُ لَهُمْ كَرَاسٍ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمْ بِمَجْلِسِهِمْ مِنْ الرَّبِّ عَزَّ وَجَلَّ النَّبِيُّونَ وَالصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَدَاءُ قَالَ فَحَدَّثْتُهُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ فَقَالَ لَا أُحَدِّثُكَ إِلَّا مَا سَمِعْتُ عَنْ لِسَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَحَقَّتْ لِلْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَصَادِقِينَ فِيَّ وَالْمُتَوَاصِلِينَ شَكَّ شُعْبَةُ فِي الْمُتَوَاصِلِينَ أَوْ الْمُتَزَاوِرِينَ
Abu Idris aytdi: Men bir majlisda oʻtirdim, unda Nabiy ﷺning ashoblaridan yigirma kishi bor edi. Qarasam, ular orasida yoshgina, yuzi chiroyli, koʻzlari qop-qora, tishlari oq bir yigit bor ekan. Ular biror narsada ixtilof qilishsa, u bir soʻz aytardi va ular uning soʻziga qaytardilar. U — Muoz ibn Jabal edi. Ertasi kuni keldim, u bir ustunga qarab namoz oʻqiyotgan ekan. U namozini qisqartirdi, soʻng tizzalarini quchoqlab oʻtirdi va jim qoldi. Men: «Vallohi, men seni Allohning ulugʻligi uchun sevaman», dedim. U: «Alloh haqqimi?» dedi. Men: «Alloh haqqi», dedim. U dedi: «Alloh yoʻlida bir-birini sevganlar — deb oʻylayman, u: hech soya boʻlmagan kunda Allohning soyasida (boʻladilar), dedi». Soʻng hadisning qolganida shak yoʻq: ularga nurdan kursilar qoʻyiladi; ularning Robbi azza va jalla huzuridagi oʻrinlariga nabiylar, siddiqlar va shahidlar havas qiladilar. U aytdi: Men buni Uboda ibn Somitga soʻzlab berdim. U: «Men senga Rasululloh ﷺning tillaridan eshitganimdan boshqasini aytmayman: Mening yoʻlimda bir-birini sevganlarga muhabbatim vojib boʻldi, Mening yoʻlimda bir-biriga (saxovat ila) beradiganlarga ham vojib boʻldi, Mening yoʻlimda bir-biriga sodiq boʻlganlarga va aloqani uzmaganlarga ham muhabbatim vojib boʻldi», dedi. Shuʼba «aloqani uzmaganlar» yoki «bir-birini ziyorat qilganlar» (soʻzida) shak qildi.Абу Идрис айтди: Мен бир мажлисда ўтирдим, унда Набий ﷺнинг ашобларидан йигирма киши бор эди. Қарасам, улар орасида ёшгина, юзи чиройли, кўзлари қоп-қора, тишлари оқ бир йигит бор экан. Улар бирор нарсада ихтилоф қилишса, у бир сўз айтарди ва улар унинг сўзига қайтардилар. У — Муоз ибн Жабал эди. Эртаси куни келдим, у бир устунга қараб намоз ўқиётган экан. У намозини қисқартирди, сўнг тиззаларини қучоқлаб ўтирди ва жим қолди. Мен: «Валлоҳи, мен сени Аллоҳнинг улуғлиги учун севаман», дедим. У: «Аллоҳ ҳаққими?» деди. Мен: «Аллоҳ ҳаққи», дедим. У деди: «Аллоҳ йўлида бир-бирини севганлар — деб ўйлайман, у: ҳеч соя бўлмаган кунда Аллоҳнинг соясида (бўладилар), деди». Сўнг ҳадиснинг қолганида шак йўқ: уларга нурдан курсилар қўйилади; уларнинг Робби азза ва жалла ҳузуридаги ўринларига набийлар, сиддиқлар ва шаҳидлар ҳавас қиладилар. У айтди: Мен буни Убода ибн Сомитга сўзлаб бердим. У: «Мен сенга Расулуллоҳ ﷺнинг тилларидан эшитганимдан бошқасини айтмайман: Менинг йўлимда бир-бирини севганларга муҳаббатим вожиб бўлди, Менинг йўлимда бир-бирига (саховат ила) берадиганларга ҳам вожиб бўлди, Менинг йўлимда бир-бирига содиқ бўлганларга ва алоқани узмаганларга ҳам муҳаббатим вожиб бўлди», деди. Шуъба «алоқани узмаганлар» ёки «бир-бирини зиёрат қилганлар» (сўзида) шак қилди.